Wyrok TK z dnia 16 lipca 2009, sygn. p 4/08

1. Prezydent RP na podstawie art. 122 ust. 3 Konstytucji wystąpił z wnioskiem o zbadanie zgodności art. 19 w związku z art. 1 pkt 37 lit. a ustawy z dnia 4 września 2008 r. o zmianie ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz niektórych innych ustaw (dalej: ustawa) z art. 2, art. 7, art. 21 ust. 1, art. 9 w związku z art. 91 ust. 1 i 2 oraz z art. 227 ust. 1 Konstytucji.

Kwestionowane przepisy w proponowanym art. 1 pkt 37 lit. a ustawy wykluczają Narodowy Bank Polski (dalej: NBP) z akcjonariatu Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych S.A. (dalej: KDPW, Krajowy Depozyt) a nadto, w wypadku niesprzedania posiadanych przez NBP akcji KDPW, pozbawiają go prawa głosu z nich (art. 19 ustawy). Prezydent zwrócił uwagę, że zawarte w kwestionowanych przepisach regulacje dotyczące statusu NBP jako akcjonariusza KDPW zostały wprowadzone w wyniku przyjęcia autopoprawki rządu (druk sejmowy nr 64-A, VI kadencja) do projektu ustawy (druk sejmowy nr 64, VI kadencja). Rząd przed złożeniem w Sejmie druku autopoprawki uzyskał w jej sprawie opinię Europejskiego Banku Centralnego (EBC) z 21 maja 2008 r. wydaną na wniosek Ministra Finansów RP w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz niektórych innych ustaw (CON/2008/20). Prezydent zwrócił uwagę, że zdaniem Europejskiego Banku Centralnego „projektowana ustawa pozostaje w sprzeczności z zasadą niezależności banku centralnego, ponieważ zobowiązuje ona NBP do zbycia składników swojego majątku, a mianowicie posiadanych przez niego akcji KDPW (…). Status NBP jako akcjonariusza może ulec modyfikacji, jeżeli zaistnieje taka potrzeba, w drodze umowy z organami decyzyjnymi NBP o sprzedaży akcji po cenie rynkowej” (s. 5 pkt 3.3. opinii EBC). Zdaniem wnioskodawcy, na mocy zaskarżonej regulacji ustawodawca zobowiązuje bank centralny do zbycia akcji w