Wyrok TK z dnia 16 czerwca 1999, sygn. P 4/98

1. Sąd Rejonowy w Ostrołęce – IV Wydział Pracy postanowieniem z dnia 24 kwietnia 1998 r. (sygn. akt IV P-347/97), na podstawie art. 193 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 78, poz. 483) wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z następującym pytaniem prawnym: czy przepis art. 5 ust. 3 ustawy z 10 grudnia 1993 r. o kształtowaniu środków na wynagrodzenia w państwowej sferze budżetowej w 1994 r., w zakresie odnoszącym się do prokuratorów, jest zgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r., wyrażającym zasady demokratycznego państwa prawnego i praworządności, z powodu nieustanowienia odpowiedniej vacatio legis, naruszenia zasady pewności prawa i zasady zaufania obywateli do państwa oraz obowiązującego w tym państwie prawa.

Pytanie to pozostaje w ścisłym związku z postępowaniem sądowym toczącym się na skutek powództwa wniesionego do Sądu Rejonowego w Ostrołęce. Powodowie wykonujący zawód prokuratorów domagają się zasądzenia na ich rzecz od pracodawcy Skarbu Państwa-Prokuratury Wojewódzkiej w Ostrołęce, na podstawie art. 62 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz.U. Nr 25 z 1991 r. ze zm.) wyrównania wynagrodzenia za pracę za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 1994 r. wraz z ustawowymi odsetkami. W ocenie Sądu Rejonowego w Ostrołęce powstała poważna wątpliwość prawna, czy przepis mający stanowić podstawę orzekania w sprawie tj. art. 5 ust. 3 ustawy z 10 grudnia 1993 r. o kształtowaniu środków na wynagrodzenia w państwowej sferze budżetowej w 1994 r., jest zgodny z konstytucją.

Ustawa o kształtowaniu środków na wynagrodzenia w państwowej sferze budżetowej w 1994 r., zawierająca kwestionowany przepis, została opublikowana w Dzienniku Ustaw Nr 129 z 24 grudnia 1993 r. i na podstawie jej art. 11 weszła w życie z dniem 1 stycznia 1994 r. Wątpliwość Sądu budzi krótka,