Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 10 lipca 2007 r.
|
| Sygn. akt P 40/06 |
Uzasadnienie
I
1. Sąd Rejonowy w Grójcu – I Wydział Cywilny, postanowieniem o sygn. akt I Co 635/06 z 18 sierpnia 2006 r., zwrócił się do
Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy art. 45 ust. 4 w związku z ust. 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach
sądowych i egzekucji (Dz. U. Nr 133, poz. 882, ze zm.; dalej: ustawa o komornikach sądowych), w brzmieniu nadanym ustawą z
dnia 24 września 2004 r. o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji oraz o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego
(Dz. U. Nr 236, poz. 2356; dalej: ustawa zmieniająca), w części dotyczącej uzależnienia wszczęcia egzekucji na polecenie sądu
albo prokuratora od uiszczenia opłaty stosunkowej w wysokości 2% wartości roszczenia, nie mniej jednak niż 3% przeciętnego
wynagrodzenia miesięcznego i nie więcej niż pięciokrotność tego wynagrodzenia, jest zgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej.
Pytanie zostało sformułowane w związku z następującym stanem faktycznym. Sąd Rejonowy w Sochaczewie wystąpił o przeprowadzenie
egzekucji z tytułu grzywny orzeczonej przez ten sąd w sprawie o wykroczenie oraz z tytułu kosztów postępowania. Komornik,
działając na podstawie art. 45 ust. 3 w związku z ust. 4 ustawy o komornikach sądowych, wezwał sąd do uiszczenia w terminie
tygodniowym części opłaty stosunkowej pod rygorem zwrotu wniosku. Sąd Rejonowy w Sochaczewie złożył skargę na powyższą czynność
komornika, wnosząc o jej uchylenie. Skarżący wskazał, że art. 45 ust. 4 ustawy o komornikach sądowych dotyczy jedynie zabezpieczenia
roszczenia, a nie samego prowadzenia egzekucji na polecenie sądu albo prokuratora.
W pisemnym uzasadnieniu zaskarżonej czynności komornik wniósł o utrzymanie w mocy czynności. Powołując się na art. 45 ust.
3 i 4 oraz art. 59 ust. 3 ustawy o komornikach sądowych, wskazał, że w egzekucji świadczeń pieniężnych