Wyrok TK z dnia 19 kwietnia 2012, sygn. P 41/11

Pytanie prawne sformułowane zostało w związku z rozpoznawaniem przez sąd pytający pozwu skierowanego przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (dalej: ZUS) o zwrot składek. Powództwo oparte zostało na argumencie braku zasadności odmowy wypłaty nadpłaconych składek przez ZUS z powodu upływu pięcioletniego terminu dochodzenia roszczeń z tego tytułu w przypadku, gdy utrata możliwości dochodzenia przez powoda zwrotu nadpłaconych składek po tym okresie było skutkiem długotrwałego rozpatrywania sprawy powódki.

Przedmiotem pytania prawnego jest naruszenie zasady równego traktowania płatnika składek w stosunku do ZUS, w zakresie terminu dochodzenia roszczeń z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne, poprzez ograniczenie możliwości dochodzenia przez podmiot ubezpieczony zwrotu nienależnie opłaconych składek do pięciu lat, w przeciwieństwie do terminu dziesięciu lat przysługującego ZUS na egzekwowanie należności z tytułu składek nieopłaconych. Sąd pytający wskazał, że kwestionowany art. 94 ust. 2 ustawy o świadczeniach w przypadku roszczeń ubezpieczonego o zwrot nienależnie opłaconych składek przewiduje termin pięcioletni dochodzenia tego roszczenia, natomiast, zgodnie z art. 24 ust. 4 w związku z art. 32 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585, ze zm.; dalej: ustawa systemowa), należności ZUS ulegają przedawnieniu z upływem 10 lat.

W ocenie sądu pytającego, unormowanie zawarte w art. 94 ust. 2 ustawy o świadczeniach godzi