Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 29 czerwca 2011 r.
|
| Sygn. akt P 42/09 |
Uzasadnienie:
I
1. Wojskowy Sąd Okręgowy w Poznaniu postanowieniem z 1 października 2009 r. postawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne,
czy:
1) art. 774 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. − Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, ze zm.; dalej: k.p.), w okresie od
17 października 1997 r. do 30 marca 2001 r., był zgodny z art. 7, art. 65 ust. 4, art. 87 ust. 1 i art. 93 ust. 1 i 2 Konstytucji;
2) art. 774 pkt 1 k.p., w okresie od 30 marca 2001 r. do 1 stycznia 2003 r. był zgodny z art. 7, art. 65 ust. 4 i art. 92 ust. 1 Konstytucji;
3) rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 29 stycznia 1998 r. w sprawie najniższego wynagrodzenia za pracę
pracowników (Dz. U. Nr 16, poz. 74, ze zm.; dalej: rozporządzenie MPiPS), w okresie od 1 lutego 1998 r. do 30 marca 2001 r.
oraz od 30 marca 2001 r. do 1 stycznia 2003 r., było zgodne z art. 774 pkt 1 k.p. w związku z art. 7, art. 65 ust. 4 i art. 92 ust. 1 Konstytucji.
U podstaw pytania prawnego leży sprawa, w której kilkoro żołnierzy i cywilów zostało oskarżonych o działalność (w okresie
od 12 października 1999 r. do 2 sierpnia 2002 r.) na niekorzyść jednego z oddziałów Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (dalej:
WAM), polegającą na nadużyciu uprawnień przez osoby obowiązane do zajmowania się sprawami majątkowymi WAM, które – według
aktu oskarżenia − w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wyrządziły jej szkodę majątkową w wielkich rozmiarach (art. 296 §
2 i 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. − Kodeks karny, Dz. U. Nr 88, poz.