Postanowienie TK z dnia 07 grudnia 2012, sygn. P 43/10

1. Postanowieniem z 19 października 2010 r. Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie, V Wydział Karny, przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, czy art. 210 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz. U. z 2006 r. Nr 100, poz. 696, ze zm.; dalej: prawo lotnicze) jest zgodny z art. 42 ust. 1 Konstytucji.

1.1. Pytanie prawne przedstawiono na tle następującego stanu faktycznego.

Przed sądem pytającym zawisła sprawa przeciwko obwinionemu za popełnienie wykroczenia z art. 210 ust. 1 pkt 7 prawa lotniczego w związku z § 2 pkt 6 zarządzenia nr 81 z dnia 1 lipca 2010 r. Naczelnego Dyrektora Przedsiębiorstwa Państwowego „Porty Lotnicze” w sprawie bezpieczeństwa, ochrony i przepisów porządkowych na terenie Portu Lotniczego im. Fryderyka Chopina w Warszawie (dalej: zarządzenie nr 81/2010).

We wrześniu 2010 r. w Porcie Lotniczym im. Fryderyka Chopina w Warszawie obwiniony nie podporządkował się poleceniom funkcjonariuszy Straży Granicznej związanym z kontrolą bezpieczeństwa w terminalu A. Obwiniony odmówił zdjęcia z głowy turbanu, przez co uniemożliwił kontrolę swojej osoby pod kątem bezpieczeństwa, a tym samym doprowadził do wstrzymania kontroli bezpieczeństwa innych pasażerów przy stanowisku kontrolnym. W związku z niezastosowaniem się do polecenia funkcjonariuszy Straży Granicznej, wobec obwinionego zastosowano środki przymusu bezpośredniego wstrzymując jego dalszą podróż oraz zatrzymując paszport. Wobec odmowy przyjęcia przez obwinionego mandatu w kwocie 500 zł wystawionego przez Straż Graniczną, sprawę skierowano na drogę sądową.

1.2. W uzasadnieniu pytania prawnego sąd powołał następujące argumenty.

Sąd pytający wskazał, że art. 210 ust. 1 pkt 7 prawa lotniczego, który przewiduje, że karze grzywny podlega, kto „wbrew zakazom lub ostrzeżeniom podanym do powszechnej wiadomości przy pomocy tablic lub w inny sposób przez zarządzającego lotniskiem narusza postanowienia nakazów i zakazów ustanowionych