Wyrok TK z dnia 18 stycznia 2011, sygn. P 44/08

1. Postanowieniem z 30 października 2007 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, III Wydział Cywilny (dalej: sąd lub sąd pytający), wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy art. 17b ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 2004 r. Nr 208, poz. 2128, ze zm.; dalej: ustawa o nieruchomościach rolnych), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 2003 r. Nr 6, poz. 64; dalej: ustawa zmieniająca z 20 grudnia 2002 r.), w części, w jakiej obejmuje nieruchomości rolne Skarbu Państwa – przeznaczone na cele mieszkaniowe, jest zgodny z art. 32 ust. 1, art. 64 ust. 2 i art. 75 ust. 1 Konstytucji.

Pytanie prawne zostało zadane w związku z następującą sprawą:

Agencja Nieruchomości Rolnych, Oddział Terenowy w Warszawie (dalej: Agencja) pismem z 19 grudnia 2003 r., wypowiedziała spółce z o.o. Robyg Development (dalej: spółka lub użytkownik wieczysty) opłatę z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości, ustalając jednocześnie wysokość opłaty za rok 2004, z zastosowaniem stawki określonej w art. 17b ust. 1 pkt 3 ustawy o nieruchomościach rolnych dodanym przez ustawę zmieniającą z 20 grudnia 2002 r. Agencja zaklasyfikowała nieruchomości będące w użytkowaniu wieczystym spółki jako nieruchomości będące w Zasobie Agencji wykorzystywane „na inne cele”, dla których stawka opłaty wynosi 3%. Wnioskiem z 14 stycznia 2004 r. (uzupełnionym pismami z 8 marca 2004 r. i 1 czerwca 2004 r.) użytkownik wieczysty zaskarżył powyższe wypowiedzenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie. Zdaniem spółki, Agencja, określając kwotę opłaty za rok 2004, zastosowała niewłaściwą stawkę. Uzasadniając zarzut zastosowania przez Agencję niewłaściwej stawki, spółka wskazała, że z uwagi na