Postanowienie TK z dnia 14 lipca 2015, sygn. P 47/13
Sygnatura
P 47/13
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj
Postanowienie
Teza
Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie, uznając je za niedopuszczalne, ponieważ pytanie prawne Sądu Rejonowego w Grudziądzu dotyczyło nie konstytucyjności samych przepisów Kodeksu cywilnego o zasiedzeniu, lecz ich sądowej wykładni, która nie miała charakteru jednolitego i utrwalonego, a ponadto nie spełniało ono formalnych wymogów dotyczących uzasadnienia zarzutu.
Istota
Sąd Rejonowy w Grudziądzu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne dotyczące zgodności art. 292 w związku z art. 285 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego z Konstytucją i Protokołem nr 1 do EKPC. Pytanie dotyczyło możliwości nabycia w drodze zasiedzenia, przed wprowadzeniem instytucji służebności przesyłu w 2008 roku, służebności gruntowej o treści odpowiadającej służebności przesyłu przez przedsiębiorcę przesyłowego lub Skarb Państwa. Sąd kwestionował utrwaloną w orzecznictwie Sądu…
📖jeszcze 160 słów
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
postanawia: na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417, z 2009 r. Nr 56, poz. 459 i Nr 178, poz. 1375, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654) umorzyć postępowanie ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku.
1. Sąd Rejonowy w Grudziądzu I Wydział Cywilny postanowieniem z 9 października 2013 r. przedstawił pytanie prawne, czy art. 292
w związku z art. 285 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.; dalej: k.c.)
rozumiany w ten sposób, że umożliwiał nabycie przed wejściem w życie art. 3051 – art. 3054 k.c. w drodze zasiedzenia służebności gruntowej odpowiadającej treścią służebności przesyłu przez przedsiębiorcę przesyłowego
lub Skarb Państwa, i to nawet bez względu na konieczność związania tej służebności z własnością tzw. nieruchomości władnącej,
jest zgodny z art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 1995 r. Nr 36,
poz. 175, ze zm.; dalej: Protokół nr 1) i art. 2, art. 21 ust. 1 i 2, art. 31 ust. 2 i 3 oraz art. 64 ust. 2 i 3 Konstytucji.
Pytanie prawne zostało wniesione na tle sprawy z wniosku spółki o zasiedzenie przez Skarb Państwa służebności gruntowej o
treści odpowiadającej służebności przesyłu, polegającej na eksploatacji instalacji i urządzeń przesyłowych (elektroenergetycznych
linii napowietrznych). Linie energetyczne wybudowały zakłady energetyczne, których spółka jest następcą prawnym.
Sąd pytający przede wszystkim wskazał, że w świetle dominującego orzecznictwa Sądu Najwyższego, jak i sądów powszechnych,
na podstawie art. 292 w związku z art. 285 k.c. dopuszczalne jest stwierdzenie zasiedzenia na rzecz Skarbu Państwa (jeśli
termin zasiedzenia upłynął przed 1 lutego 1989 r.) lub zakładu energetycznego – jako użytkownika wieczystego nieruchomości
gruntowej – służebności gruntowej o treści odpowiadającej w obecnym stanie prawnym służebności przesyłu, polegającej na zapewnieniu
na czas nieokreślony dostępu do poszczególnych słupów i linii energetycznych stanowiących własność przedsiębiorstwa przesyłowego,
celem ich wymiany i modernizacji linii energetycznej. Stanowisko
📖jeszcze 2451 słów
Przeczytaj pełną treść uzasadnienia
Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.