Postanowienie TK z dnia 15 lipca 2009, sygn. P 49/08
Sygnatura
P 49/08
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj
Postanowienie
Teza
Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie w sprawie konstytucyjności przepisów o wynagrodzeniach sędziów, uznając, że pytanie prawne nie spełnia przesłanki funkcjonalnej, ponieważ ewentualne rozstrzygnięcie Trybunału nie miałoby wpływu na wynik toczących się przed sądem spraw o zasądzenie świadczeń.
Istota
Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne dotyczące konstytucyjności przepisów regulujących wynagrodzenia sędziów sądów powszechnych. Pytanie dotyczyło art. 91 § 1, 1a, 1b, 8 ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz § 2 rozporządzenia Prezydenta RP w sprawie stawek wynagrodzenia. Pytanie zostało postawione w związku z toczącymi się przed sądem…
📖jeszcze 122 słowa
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
postanawia: na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417 oraz z 2009 r. Nr 56, poz. 459) umorzyć postępowanie ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku.
1. Postanowieniem z 8 kwietnia 2008 r. (sygn. akt XP 147/08) Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi, X Wydział Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych (dalej: sąd pytający), zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym:
a) czy § 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 6 maja 2003 r. w sprawie stawek podstawowych wynagrodzenia
zasadniczego sędziów sądów powszechnych, asesorów i aplikantów sądowych oraz stawek dodatku funkcyjnego sędziów (Dz. U. Nr
83, poz. 761, ze zm.; dalej: rozporządzenie Prezydenta) w części określającej wysokość stawki podstawowej wynagrodzenia zasadniczego
sędziego sądu powszechnego oraz art. 91 § 8 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr
98, poz. 1070, ze zm.; dalej: prawo o ustroju sądów powszechnych albo p.u.s.p.) są zgodne z
art. 10 ust. 1, art. 92 ust. 1, art. 176 ust. 2, art. 178 ust. 2 Konstytucji i art. 216 ust. 1 Konstytucji,
z uwagi na kształtowanie w regulacji podustawowej wysokości wynagrodzeń sędziów z jednoczesnym brakiem precyzyjnego i szczegółowego
zakresu upoważnienia ustawowego oraz na zbytnią swobodę Prezydenta RP ustalenia wysokości przeliczników w postaci wielokrotności
kwoty bazowej, skutkującą niedoszacowaniem przez prawodawcę wskaźnika procentowego stawki podstawowej wynagrodzenia sędziego
sądu powszechnego do odpowiedniego i znaczącego wzrostu przeciętnego wynagrodzenia w państwowej sferze budżetowej i gospodarce
narodowej,
b) czy: art. 91 § 1, 1a, 1b i 8 prawa o ustroju sądów powszechnych oraz § 2 rozporządzenia Prezydenta są zgodne z art. 10,
art. 173, art. 178 ust. 2 Konstytucji w zakresie, w jakim osłabiają odrębność od innych władz i ustrojowy autorytet wymiaru
sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej oraz w sposób sprzeczny z dobrem państwa polskiego budzą wątpliwości co do niezależności
i bezstronności sędziego z uwagi na jego status materialny wynikający z relatywnego obniżenia wynagrodzeń sędziów sądów powszechnych
w stosunku do poziomu
📖jeszcze 3066 słów
Przeczytaj pełną treść uzasadnienia
Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.