Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 lutego 2004 r.
|
| Sygn. akt P 5/03 |
Uzasadnienie:
I
1. Sąd Okręgowy w Suwałkach III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, postanowieniem z 16 grudnia 2002 r., sygn. III P
12/02, wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy przepisy art. 783 § 2, 3, 4 oraz art. 83 § 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 1994 r. Nr 7,
poz. 25 ze zm.), uchylonej ustawą z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze
zm.) są zgodne z art. 45 ust. 1, art. 175 ust. 1 i art. 180 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Pytanie prawne Sądu związane jest z rozpoznawaną sprawą z pozwu W. Koleśnika, który wystąpił o zasądzenie na jego rzecz kwoty
3.630,51 zł, tytułem uposażenia należnego sędziemu w stanie spoczynku. Powód utrzymywał, że pozbawienie go przez sąd dyscyplinarny
prawa do stanu spoczynku wraz z prawem do uposażenia nastąpiło na podstawie bezwzględnie nieważnego orzeczenia, albowiem sąd
dyscyplinarny, który wydał to orzeczenie, nie jest sądem, o którym mowa w art. 175 Konstytucji, a poza tym – zgodnie z art.
180 Konstytucji – nie jest możliwe pozbawienie stanu spoczynku, jako sui generis prawa do emerytury.
W toku postępowania, Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych ustalił, że powód był sędzią Sądu Wojewódzkiego w Suwałkach
– do końca kwietnia 1991 r., a następnie przeszedł na emeryturę. Z dniem 1 stycznia 1999 r. powód uzyskał prawo do stanu spoczynku.
Sąd Dyscyplinarny w Warszawie wyrokiem z 26 kwietnia 2001 r., sygn. SD 30/99, wymierzył W. Koleśnikowi karę dyscyplinarną
pozbawienia prawa do stanu spoczynku wraz z prawem do pobierania uposażenia. Wyrok ten został utrzymany w mocy przez Wyższy
Sąd Dyscyplinarny w Warszawie (wyrok z 11 września