Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 listopada 2008 r.
|
| Sygn. akt P 5/07 |
Uzasadnienie:
I
1. Sąd Najwyższy postanowieniem z 28 grudnia 2006 r. wystąpił z pytaniem prawnym o zbadanie zgodności:
1) art. 4 i art. 8 ust. 1 lit. a w związku z art. 5 ust. 2 dekretu z dnia 27 lipca 1949 r. o zaciąganiu nowych i określaniu
wysokości nie umorzonych zobowiązań pieniężnych (Dz. U. Nr 45, poz. 332, ze zm.; dalej: dekret o zaciąganiu nowych i określaniu
wysokości nie umorzonych zobowiązań pieniężnych; dekret) z art. 31 ust. 3 i art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji;
2) art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 28 października 1950 r. o zmianie systemu pieniężnego (Dz. U. Nr 50, poz. 459, ze zm.; dalej:
ustawa o zmianie systemu pieniężnego; ustawa) z art. 31 ust. 3 i art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji.
Pytanie prawne zostało wniesione w związku z powództwem Tomasza W. przeciwko Bankowi Handlowemu w Warszawie SA o zapłatę.
Poprzednik prawny powoda zawarł w 1933 r. z Bankiem Handlowym umowę, zgodnie z którą na prowadzonym dla niego rachunku bankowym
miały być gromadzone środki finansowe w walucie szwajcarskiej. Powód żąda obecnie od pozwanego wypłaty kwoty wkładu. Sąd Okręgowy
w Warszawie wyrokiem z 25 maja 2005 r. oddalił powództwo, a Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z 24 lipca 2006 r. oddalił
apelację powoda. Od tego wyroku powód wniósł skargę kasacyjną, rozpoznawaną obecnie przez Sąd Najwyższy.
Pierwsza grupa zarzutów przedstawionych w pytaniu prawnym dotyczy przepisów dekretu o zaciąganiu nowych i określaniu wysokości
nie umorzonych zobowiązań pieniężnych, na podstawie których dokonano przeliczenia zobowiązań pieniężnych zaciągniętych w walutach
obcych. W ocenie Sądu Najwyższego przepisy art. 4 i art. 8 ust. 1 lit. a dekretu, nakazujące spłatę w pieniądzu polskim zobowiązań
zaciągniętych w walutach obcych same przez się nie ingerowały w