Postanowienie TK z dnia 25 października 2011, sygn. P 5/11

1. Postanowieniem z 30 grudnia 2010 r. Sąd Rejonowy w Gliwicach, Wydział VI Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zwrócił się z pytaniem prawnym, czy art. 297 pkt 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, ze zm.; dalej: kodeks pracy) w zakresie, w jakim nie określa wytycznych dotyczących treści rozporządzenia, oraz rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 29 maja 1996 r. w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych do wynagrodzenia oraz innych należności przewidzianych w kodeksie pracy (Dz. U. Nr 62, poz. 289, ze zm.; dalej: rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej) są zgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji.

Pytanie prawne zostało złożone w związku z następującym stanem faktycznym:

Powód zatrudniony w Gliwickiej Agencji Turystycznej SA w Gliwicach, otrzymał 14 czerwca 2007 r. wypowiedzenie zmieniające, którego przyczyną była likwidacja stanowiska pracy. Wypowiedzenie zmieniające było skuteczne i zgodne z prawem. W chwili otrzymania wypowiedzenia zmieniającego powód podlegał ochronie przedemerytalnej. W dniu 3 lipca 2007 r. Gliwicka Agencja Turystyczna Spółka Akcyjna rozwiązała z powodem umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika. Powód wniósł odwołanie do sądu pracy. Na podstawie prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach, Wydziału VIII Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, z 28 maja 2009 r. (sygn. akt VIII Pa 61/09), powód został przywrócony do pracy. Na skutek wadliwego ustania stosunku pracy powód pozostawał bez pracy w okresie od 1 lipca 2007 r. do maja 2009 r. Powód wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddziału w Zabrzu o emeryturę. Organ rentowy przyznał powodowi prawo do emerytury od 8 maja 2008 r. W okresie od 1 czerwca 2008 r. do 30 września