Postanowienie TK z dnia 27 października 2022, sygn. P 5/21

1. W postanowieniu z 20 listopada 2020 r. (sygn. akt I C 268/19), Sąd Okręgowy w Słupsku, I Wydział Cywilny (dalej: sąd pytający) zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy:

1) art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 31 lipca 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia obciążeń regulacyjnych (Dz. U. poz. 1495, dalej: u.o.o.r.),

2) art. 62 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 568, dalej: u.zm.),

3) art. 3851 w związku z art. 805 oraz art. 3855 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740, ze zm., dalej: k.c.) w zakresie, w jakim ograniczają swoje stosowanie w umowach z bankami tylko do konsumentów i przedsiębiorców w nich wskazanych

– są zgodne z art. 2, art. 5 i art. 20 Konstytucji.

1.1. Pytanie prawne zostało zadane na tle następującego stanu faktycznego:

25 lipca 2018 r. […], Oddział w Polsce z siedzibą w Warszawie (dalej: bank) pozwał […] spółkę jawną o 472 185,64 zł z dalszymi odsetkami zadłużenia z wypowiedzianej umowy kredytu oraz […] jako właścicieli, których nieruchomość została obciążona hipoteką (tzw. dłużników rzeczowych) dla zabezpieczenia należności. Ostatecznie w sprawie toczącej się przed sądem pytającym pozwanymi są […] jako wspólnicy ponoszący odpowiedzialność po ustaniu bytu pozwanej pierwotnie spółki jawnej (powstałej z przekształcenia ich spółki cywilnej, w związku z którą zawarli sporną umowę). Natomiast pozew co do […] został odrzucony wobec jej śmierci.

9 września 2008 r. […], prowadząc działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, zawarli z