Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 listopada 1993 r.
|
| Sygn. akt P 5/92 |
Uzasadnienie
Sąd Wojewódzki w Warszawie - sąd antymonopolowy w przedstawionym Trybunałowi Konstytucyjnemu pytaniu prawnym zawarł wątpliwości
dotyczące zgodności zarządzenia Ministra Gospodarki Materiałowej z dnia 4 lipca 1977 r. w sprawie warunków dostarczania energii
cieplnej (M.P. Nr 18, poz. 104; zm.: M.P. z 1993 r. Nr 11, poz. 58), a w szczególności § 17, ust. 2 z art. 25 ust. 4 i art.
45 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o gospodarce energetycznej (Dz.U. Nr 21, poz. 96 z późn. zm.).
Zgodnie z § 17 ust. 2 wspomnianego zarządzenia odbiorca energii cieplnej zobowiązany był do zapłacenia kary umownej za każdy
dzień zwłoki w zapłacie należności za dostarczaną energię. Kara ta została ustalona za każdy dzień zwłoki trwającej powyżej
14 dni od dostarczenia odbiorcy rachunku.
Zgodnie z treścią art. 45 ust. 2 wspomnianej ustawy dotychczasowe przepisy wykonawcze zachowały swoją moc do czasu zastąpienia
ich przepisami wydanymi na podstawie tej ustawy, pod warunkiem niesprzeczności ich z jej treścią.
Natomiast art. 25 ust. 4 wspomnianej ustawy przewiduje możliwość pobierania od odbiorców opłat dodatkowych w razie naruszenia
warunków umowy o dostarczenie paliw i energii ze wspólnej sieci oraz za czynności dostawcy, w związku z dostarczeniem paliw
i energii ze wspólnej sieci. Wysokość i zakres stosowania tych opłat określa naczelny organ administracji państwowej właściwy
w sprawach cen paliw i energii.
W toku postępowania w niniejszej