Postanowienie TK z dnia 11 lutego 2014, sygn. P 50/11
Sygnatura
P 50/11
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj
Postanowienie
Teza
Istotą sprawy była próba oceny konstytucyjności obligatoryjnego stosowania wyższej stawki akcyzy przy jakimkolwiek naruszeniu warunków sprzedaży oleju opałowego, co zakończyło się umorzeniem postępowania przez Trybunał Konstytucyjny z powodu niedopuszczalności pytania prawnego, które w rzeczywistości dotyczyło propozycji zmiany prawa, a nie jego niezgodności z Konstytucją.
Istota
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku skierował pytanie prawne dotyczące zgodności z Konstytucją art. 89 ust. 5 i 16 ustawy o podatku akcyzowym. Dotyczyło ono obowiązku stosowania wyższej stawki akcyzy w przypadku, gdy oświadczenia nabywców oleju opałowego zawierają wady uznane przez sąd za nieistotne (np. brak daty, miejsca złożenia, numeru dowodu tożsamości). Sprawa toczyła się w związku z decyzją organów…
📖jeszcze 126 słów
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
postanawia: na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417, z 2009 r. Nr 56, poz. 459 i Nr 178, poz. 1375, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654) umorzyć postępowanie ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku.
1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z 21 czerwca 2011 r. (sygn. akt I SA/Bk 99/11) przedstawił
Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne co do zgodności art. 89 ust. 5 i ust. 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku
akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11, ze zm.; dalej: ustawa o podatku akcyzowym) w zakresie, w jakim dopuszcza zastosowanie
stawki akcyzy określonej w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, w przypadku, gdy oświadczenia, o których mowa
w art. 89 ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym, zawierają wady nieistotne z punktu widzenia ustalenia tożsamości nabywcy
oraz przeznaczenia wyrobu energetycznego, z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku rozpatruje skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej utrzymującą w mocy decyzję
Naczelnika Urzędu Celnego określającą spółce jawnej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za okres od marca do grudnia
2009 r.
W wyniku kontroli podatkowej ustalono, że spółka dokonała we wskazanym w decyzji okresie sprzedaży 265 119 litrów oleju napędowego
na cele opałowe bez zachowania ustawowych warunków stosowania obniżonej stawki podatku akcyzowego. Pobierane przez spółkę
oświadczenia o przeznaczeniu oleju na cele opałowe zawierały braki formalne, takie jak brak daty i miejsca złożenia oświadczenia,
brak numeru dowodu tożsamości i podpisu nabywcy (podpisy innych osób lub podpisy nieczytelne). Część oleju w ilości 4001 litrów
spółka przeznaczyła na potrzeby własne do ogrzewania pomieszczeń. W konsekwencji organy administracji celnej określiły zobowiązanie
podatkowe spółki według stawek przewidzianych dla oleju napędowego, a nie opałowego, zgodnie z art. 89 ust. 16 ustawy o podatku
akcyzowym.