Postanowienie TK z dnia 25 listopada 2015, sygn. P 55/14
Sygnatura
P 55/14
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj
Postanowienie
Teza
Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie w sprawie kontroli konstytucyjności art. 10 ust. 2 ustawy nowelizującej Prawo o ustroju sądów powszechnych, uznając pytanie prawne za niedopuszczalne z uwagi na niespełnienie przesłanki funkcjonalnej i subsydiarności.
Istota
Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne dotyczące zgodności z art. 32 Konstytucji art. 10 ust. 2 ustawy z 20 marca 2009 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych. Pytanie powstało w toku sprawy o zapłatę wynagrodzenia wnoszonej przez sędziów Sądu Okręgowego. Kwestionowany przepis wyłączał możliwość uwzględnienia ogólnego stażu pracy przy ustalaniu wynagrodzenia zasadniczego sędziów sądów okręgowych w stawkach szóstej i siódmej oraz sędziów sądów apelacyjnych w stawkach dziewiątej i dziesiątej. Sąd pytający uznał, że prowadzi to do dyskryminacyjnego zróżnicowania sytuacji…
📖jeszcze 190 słów
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
postanawia: na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417, z 2009 r. Nr 56, poz. 459 i Nr 178, poz. 1375, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654) w związku z art. 134 pkt 3 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 1064) umorzyć postępowanie.
1. Postanowieniem z 11 września 2014 r. Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku, VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych,
zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o zmianie ustawy
– Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 56, poz. 459; dalej: ustawa nowelizująca p.u.s.p.),
w części określającej, iż uwzględnienie ogólnego stażu pracy nie może stanowić podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego
sędziego sądu okręgowego w stawce szóstej i siódmej, a w przypadku sędziego sądu apelacyjnego – w stawce dziewiątej i dziesiątej,
jest zgodny z zasadą równości wobec prawa wyrażoną w art. 32 Konstytucji.
1.1. Wątpliwości co do konstytucyjności powołanego przepisu powstały na tle sprawy z powództwa siedmiu sędziów Sądu Okręgowego
przeciwko sądowi o zapłatę wynagrodzenia. Osią sporu było ustalenie stawki wynagrodzenia zasadniczego należnego powodom 1
stycznia 2009 r. Wbrew stanowisku autorów pozwu, którzy domagają się zasądzenia wynagrodzenia zasadniczego odpowiadającego,
we wskazanej dacie, stawce szóstej, pozwany Sąd Okręgowy ustalił – biorąc pod uwagę staż pracy na zajmowanych przez powodów
stanowiskach – wynagrodzenia zasadnicze w stawce piątej.
1.2. W uzasadnieniu pytania prawnego wskazano, że na skutek wejścia w życie ustawy nowelizującej p.u.s.p. czynnikami kształtującymi
wysokość zasadniczego wynagrodzenia sędziów są ranga stanowiska sędziego (usytuowanie sądu w strukturze sądownictwa) oraz
staż pracy, odniesione do przeciętnego wynagrodzenia w drugim kwartale roku poprzedniego, ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym
Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego przy zastosowaniu mnożników podstawy
ustalenia wynagrodzenia zasadniczego. Stawki wynagrodzenia zasadniczego na poszczególnych stanowiskach sędziowskich oraz mnożniki,
służące do ustalenia wysokości wynagrodzenia zasadniczego sędziów w poszczególnych stawkach, określa załącznik do ustawy z
dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2013 r. poz. 427, ze zm.; dalej: p.u.s.p.).