Wyrok TK z dnia 17 maja 2005, sygn. P 6/04

1. Postanowieniem z 20 kwietnia 2004 r. Sąd Okręgowy w Kielcach – Wydział II Cywilny Odwoławczy przedstawił pytanie prawne, czy art. 49 w zw. z art. 45 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. Nr 133, poz. 882 ze zm.; dalej: ustawa komornicza) jest zgodny z art. 2 Konstytucji.

Wątpliwość sądu powstała w związku z następującym stanem faktycznym.

Komornik sądowy na wniosek wierzyciela wszczął postępowanie egzekucyjne przeciwko dłużnikowi. Suma należności uwzględniająca należność główną, odsetki oraz koszty sądowe przekroczyła 17 tys. zł. O wszczęciu egzekucji komornik zawiadomił dłużnika oraz w toku czynności egzekucyjnych ustalił jego mienie. Wierzyciel podjął czynności zmierzające do prowadzenia egzekucji z majątku dłużnika i zażądał egzekwowania należności z należących do dłużnika ruchomości. Po ich zajęciu dłużnik przedstawił komornikowi dowód wpłaty kwoty 3 tys. zł na rzecz wierzyciela. Wówczas wierzyciel wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego, oświadczając, że dłużnik zaspokoił wszystkie roszczenia wynikające z nakazu zapłaty. Komornik umorzył postępowanie egzekucyjne i ustalił jego koszty na kwotę 2 613 zł, odpowiadającą opłacie stosunkowej wyliczonej od wartości całego roszczenia z daty wszczęcia egzekucji. Dłużnik wniósł na tę czynność komornika skargę, oddaloną postanowieniem Sądu Rejonowego, na które dłużnik wniósł zażalenie, domagając się jego uchylenia. Równocześnie podniósł, iż komornik nie wyegzekwował nawet części należności, gdyż została ona w całości uiszczona przez dłużnika na rzecz wierzyciela.

Rozpoznając zażalenie, Sąd Okręgowy powziął wyrażoną w pytaniu wątpliwość prawną. Zgodnie z art. 45 ust. 2 ustawy komorniczej za dokonaną egzekucję świadczeń pieniężnych komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 15% wartości „wyegzekwowanego roszczenia”. Równocześnie, z uwagi na treść art.