Postanowienie TK z dnia 02 kwietnia 2009, sygn. P 6/09

1. Na podstawie postanowienia z 18 grudnia 2008 r. (sygn. akt IV P 262/08) Sąd Rejonowy w Gorzowie Wielkopolskim – IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy § 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 6 maja 2003 r. w sprawie stawek podstawowych wynagrodzenia zasadniczego sędziów sądów powszechnych, asesorów i aplikantów sądowych oraz stawek dodatku funkcyjnego sędziów (Dz. U. Nr 83, poz. 761, ze zm.; dalej: rozporządzenie), w części określającej stawki wynagrodzenia zasadniczego sędziego sądu rejonowego i sędziego sądu okręgowego, jest zgodny z zasadą sprawiedliwości społecznej (art. 2 Konstytucji) i zasadą równości wobec prawa (art. 32 Konstytucji) oraz z art. 7 pkt a lit. i Międzynarodowego Paktu Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych z dnia 19 grudnia 1966 r. (Dz. U. z 1977 r. Nr 38, poz. 169), w części gwarantującej godziwy zarobek i równe wynagrodzenie za pracę o równej wartości bez jakiejkolwiek różnicy, mając na względzie zasady ukształtowania warunków wynagradzania sędziów i asesorów wojewódzkich sądów administracyjnych w art. 29 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) w związku z § 2 powołanego rozporządzenia w części określającej stawki wynagrodzenia zasadniczego sędziego sądu apelacyjnego.

Pytanie prawne zostało zadane w związku ze sprawą z powództwa sędziego sądu rejonowego w Sulęcinie, domagającego się zasądzenia określonych kwot tytułem wyrównania wynagrodzenia zasadniczego za poszczególne miesiące od 1 lipca 2007 r. do 31 stycznia 2008 r. Powód domaga się zasądzenia za każdy z miesięcy po 2500 (dwa tysiące pięćset) złotych wraz z należnymi odsetkami, a także wyliczenia wynagrodzenia z uwzględnieniem mnożnika 4,6 kwoty bazowej wynikającej z rozporządzenia, tj. takiej jak dla sędziego sądu apelacyjnego. Powód uzasadnił swe roszczenie argumentem znajdującym