Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 listopada 2008 r.
|
| Sygn. akt P 60/07 |
Uzasadnienie:
I
1. Sąd Rejonowy w Toruniu, Wydział I Cywilny, postanowieniem z 9 sierpnia 2007 r. (sygn. akt IC 245/07), zwrócił się z pytaniem
prawnym, czy art. 11 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie
Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266, ze zm.; dalej: ustawa) w zakresie, w jakim uniemożliwia wypowiedzenie
umowy najmu lokalu mieszkalnego z zachowaniem trzyletniego terminu przez właściciela niebędącego osobą fizyczną, jest zgodny
z art. 2 i art. 64 Konstytucji oraz art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz.
U. z 1995 r. Nr 36, poz. 175, ze zm.; dalej: Protokół nr 1 do Konwencji).
Postanowieniem z 16 sierpnia 2007 r. (sygn. akt IC 862/06) sąd sprostował oczywistą omyłkę sentencji postanowienia, zastępując,
jako wzorzec kontroli w postępowaniu przez Trybunałem Konstytucyjnym, liczbę „2” liczbą „21”.
Wątpliwości sądu co do konstytucyjności wyżej wskazanego przepisu ustawy pojawiły się na tle następującego stanu faktycznego:
Przedsiębiorstwo Handlowo-Produkcyjne Polski Tytoń SA w Radomiu (strona powodowa), będące właścicielem lokalu mieszkalnego,
wniosło o eksmisję Zygmunta M., Marii M., Sławomira M., Bartłomieja M. i Marka M. (pozwani). Powodowa spółka twierdzi, że
łączyła ją z pozwanymi umowa najmu, którą wypowiedziała na podstawie art. 11 ust. 5 ustawy, z zachowaniem trzyletniego terminu
wypowiedzenia. Wypowiedzenie to nastąpiło w związku z zamiarem przeznaczenia lokalu zajmowanego dotychczas przez pozwanych
dla kadry kierowniczej spółki, w celu rozwinięcia działalności w północnej części Polski.
Pozwani, nie zaprzeczając twierdzeniom faktycznym podanym przez powódkę, uznali żądanie pozwu pod warunkiem przydzielenia
im lokalu socjalnego lub zastępczego.
Gmina Miasta Torunia, która przystąpiła do procesu, wniosła o oddalenie powództwa, wskazując, że wypowiedzenie najmu było
bezskuteczne, gdyż w budynku