Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 2 września 2008 r.
|
| Sygn. akt P 61/07 |
Uzasadnienie:
I
1. Postanowieniem z 17 września 2007 r. Sąd Okręgowy w Opolu VI Wydział Gospodarczy, zwrócił się z pytaniem prawnym, czy artykuł
1302 § 4 w związku z art. 1302 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) jest
zgodny z art. 78 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Wątpliwości co do konstytucyjności wskazanej regulacji powstały w toku rozpoznawania apelacji od wyroku Sądu Rejonowego utrzymującego
w mocy nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym. W jego toku sąd stwierdził, że nakaz zapłaty z dnia 6 czerwca 2006 r. został
przez pozwanego zaskarżony pismem oznaczonym jako sprzeciw. Pismo to, niezależnie od tego, jak je nazwano, stanowiło zarzuty.
Przy wnoszeniu tego środka zaskarżenia, pozwany nie opłacił go jednak należną opłatą stosunkową, o której mowa w art. 3 ust.
2 pkt 5 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398, ze zm.). Proces
toczył się w postępowaniu gospodarczym, pozwany jest przedsiębiorcą, a zatem miał obowiązek opłacić zarzuty bez wzywania przez
sąd. Brak opłacenia zarzutów skutkować winno ich odrzuceniem zgodnie z art. 1302 § 3 w związku z § 4 k.p.c. Sąd jednak zarzutów nie odrzucił, wadliwie wezwał powoda do uiszczenia brakującego wpisu i przystąpił
do badania merytorycznego zarzutów.
Sąd Okręgowy w Opolu zaznaczył, że kwestionowana regulacja jest wynikiem nowelizacji kodeksu postępowania cywilnego dokonanej
ustawą z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, która wedle założeń miała wprowadzić kolejne przyspieszenie
postępowań, przez uproszczenie procedury cywilnej, w tym zwłaszcza w sprawach