Wyrok TK z dnia 23 listopada 2009, sygn. P 61/08

1. Załącznik nr 2 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 9 lipca 1991 r. w sprawie właściwości i trybu postępowania komisji lekarskich podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych (Dz. U. Nr 79, poz. 349, ze zm.; dalej: odpowiednio – załącznik nr 2 i rozporządzenie) zawiera wykaz chorób i ułomności, które są podstawą wydawania przez komisje lekarskie orzeczeń o stanie zdrowia i stopniu zdolności do służby w Policji (por. § 11 tego rozporządzenia). Wśród tego typu czynników § 57 pkt 4 wykazu wymienia nosicielstwo wirusa HIV (ang. Human Immunodeficiency Virus, ludzki wirus nabytego upośledzenia odporności).

2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: WSA w Gdańsku, sąd pytający) postanowieniem z 27 marca 2008 r., sygn. akt III SA/Gd 24/08, zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie, czy § 57 pkt 4 załącznika nr 2 w zakresie, w jakim przewiduje, że stwierdzenie u policjanta nosicielstwa wirusa HIV powoduje uznanie go za całkowicie niezdolnego do pełnienia służby, jest zgodny z art. 32 i art. 60 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji i art. 25 lit. c (błędnie oznaczonego jako art. 25 pkt c) Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, otwartego do podpisu w Nowym Jorku dnia 19 grudnia 1966 r. (Dz. U. z 1977 r. Nr 38, poz. 167; dalej: Pakt). Braki formalne pytania prawnego zostały uzupełnione pismem z 24 czerwca 2008 r.

Pytanie prawne zostało zadane w związku z następującym stanem faktycznym:

Wojewódzka Komisja Lekarska Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej: MSWiA) w orzeczeniu z 8 lutego 2007 r. nr 90/I/07 stwierdziła całkowitą niezdolność policjanta do służby ze względu na bezobjawowe nosicielstwo