Postanowienie TK z dnia 12 lutego 2008, sygn. P 62/07

1. Sąd Okręgowy w Poznaniu, Wydział V Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonaniem Orzeczeń Karnych, postanowieniem z 31 października 2007 r. (sygn. akt V Wz. 2667/07) zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy art. 162 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557, ze zm.; dalej: k.k.w.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 27 lipca 2005 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny, ustawy – Kodeks postępowania karnego i ustawy – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 163, poz. 1363; dalej: ustawa zmieniająca), jest zgodny z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji.

Wątpliwości co do konstytucyjności wskazanego przepisu k.k.w. powstały na tle następującego stanu faktycznego: obrońca skazanego, odbywającego w Zakładzie Karnym we Wronkach karę trzech lat pozbawienia wolności za przestępstwo z art. 200 § 1 k.k., wniósł o jego warunkowe przedterminowe zwolnienie. Sąd Okręgowy w Poznaniu w postanowieniu z 16 lipca 2007 r. odmówił udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia. W zażaleniu na to postanowienie obrońca skazanego zarzucił sądowi I instancji naruszenie art. 162 § 1 zdanie drugie k.k.w. przez niezasięgnięcie opinii biegłych pomimo obowiązku nałożonego na sąd przez ustawę. W postanowieniu z 5 września 2007 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny wskazał, że treść art. 162 § 1 k.k.w. wymaga ustalenia, czy skazany dopuścił się przypisanego mu w wyroku czynu w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych, a w razie odpowiedzi twierdzącej – zasięgnięcia opinii biegłych.

Sąd penitencjarny, przystępując do ponownego rozpoznania sprawy skazanego (sygn. akt V Wz. 2667/07), powziął wątpliwość co do zgodności z Konstytucją sformułowanego przez ustawodawcę w art. 162 § 1 zdanie drugie k.k.w. nakazu dowodowego.