Wyrok TK z dnia 08 czerwca 2010, sygn. P 62/08

1. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieście w Warszawie, Wydział VIII Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym dotyczącym konstytucyjności art. 62 i art. 169 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 24 października 1934 r. – Prawo upadłościowe (Dz. U. z 1991 r. Nr 118, poz. 512, ze zm.; dalej: prawo upadłościowe) w zakresie, w jakim wyłącza możliwość wytoczenia powództwa przez wierzyciela, który nie wszczął postępowania sądowego przed ogłoszeniem upadłości o wierzytelność, która została zgłoszona do masy upadłości i nie została uznana w toku postępowania upadłościowego.

Uzasadniając postawione pytanie prawne, sąd pytający wskazał, że toczy się przed nim postępowanie zainicjowane przez powoda, który wystąpił przeciwko syndykowi masy upadłości z roszczeniem o ustalenie istnienia wierzytelności w kwocie 50 000 zł tytułem części wynagrodzenia za pracę oraz zasądzenia tej kwoty od pozwanego na rzecz powoda wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Powód wskazał, że – w jego ocenie – dochodzenie roszczenia jest możliwe po wyczerpaniu drogi przewidzianej w prawie upadłościowym, gdyż żaden przepis prawa upadłościowego nie zakazuje wytoczenia powództwa przeciwko syndykowi masy upadłości co do należności powstałych przed ogłoszeniem upadłości. Powołał się w tym zakresie na art. 60 prawa upadłościowego, zgodnie z którym postępowanie dotyczące mienia wchodzącego w skład masy upadłości może być wszczęte i dalej prowadzone jedynie przez syndyka lub przeciwko niemu. W odniesieniu do art. 62 prawa upadłościowego, w myśl którego postępowanie w sprawie wszczętej przeciwko upadłemu przed ogłoszeniem upadłości o wierzytelność, która ulega zgłoszeniu do masy, może być podjęte przeciwko syndykowi, jednak w takim tylko wypadku, gdy w postępowaniu upadłościowym sędzia-komisarz nie uznał wierzytelności