Postanowienie TK z dnia 03 marca 2009, sygn. P 67/07

1. Na podstawie postanowienia z 21 listopada 2007 r., sygn. akt X Ga 130/07, Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie, X Wydział Gospodarczy (dalej: pytający sąd), wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy art. 1302 § 4 w związku z art. 1302 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) jest zgodny z art. 32 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji.

2. Pytanie prawne zostało sformułowane w związku z następującą sprawą zawisłą przed pytającym sądem.

2.1. Sąd Rejonowy w Warszawie wyrokiem z 15 lutego 2007 r. oddalił powództwo o zapłatę wniesione przez przedsiębiorców w sprawie gospodarczej. Powodowie wnieśli apelację od tego wyroku, która została odrzucona postanowieniem Sądu Rejonowego w Warszawie z 17 maja 2007 r. W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, że wyrok z 15 lutego 2007 r. zakończył postępowanie w sprawie powodów w pierwszej instancji. Zgodnie z powołanym przez Sąd Rejonowy art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398, ze zm., dalej: ustawa o kosztach) od tego momentu w sprawie powodów zastosowanie mają nowe przepisy ustawy o kosztach, na podstawie których od apelacji wnosi się opłatę stosunkową obliczoną od wartości przedmiotu zaskarżenia. Opłatę należy uiścić, wnosząc pismo do sądu, czego powodowie nie uczynili. W konsekwencji zastosowanie w ich sprawie znalazły dodane ustawą o kosztach przepisy k.p.c., zgodnie z którymi w postępowaniu w sprawach gospodarczych sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty nieopłacone środki odwoławcze lub środki zaskarżenia, wniesione przez przedsiębiorcę niereprezentowanego przez adwokata lub radcę prawnego (art. 1302 § 4 k.p.c. w związku z art. 1302 § 3 k.p.c.).

2.2.