Postanowienie TK z dnia 14 września 2005, sygn. P 7/05

1. Pismem z 6 maja 2005 r. Sąd Okręgowy w Kielcach, na podstawie postanowienia wydanego 18 lutego 2005 r., zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, dotyczącym zgodności rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń (Dz. U. Nr 10, poz. 49 ze zm.; dalej: rozporządzenie w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe) i § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.; dalej: rozporządzenie w sprawie wieku emerytalnego pracowników) z art. 116 ust. 5, art. 117 ust. 5 i art. 194 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.; dalej: ustawa o emeryturach i rentach z FUS) oraz z art. 87 ust. 1 i art. 92 ust. 1 Konstytucji.

Wątpliwość prawna, która stanowiła podstawę do wystąpienia z pytaniem prawnym, powstała na tle następującego stanu faktycznego.

1.1. Decyzją z 8 listopada 2003 r. ZUS Oddział w Kielcach odmówił przyznania wnioskodawcy Bogusławowi Kwiecińskiemu prawa do wcześniejszej emerytury. Decyzja była odmowna, ponieważ wnioskodawca nie przedstawił dowodów w postaci świadectw pracy wskazujących na okres zatrudnienia w szczególnych warunkach przez co najmniej 15 lat. W oparciu o § 2 rozporządzenia w sprawie wieku emerytalnego pracowników ZUS stwierdził, że do przyznania świadczenia niezbędne jest przedstawienie świadectw pracy potwierdzających zatrudnienie. Jedynie w postępowaniu odwoławczym dopuszczalne jest ustalenie okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach na podstawie innych dowodów niż zaświadczenia zakładu pracy.

1.2. W ocenie Sądu Okręgowego w Kielcach przewidziane w kwestionowanych rozporządzeniach ograniczenia dowodowe utrudniają