Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 4 grudnia 1996 r.
|
| Sygn. akt P 7/96 |
Uzasadnienie
1. Po rozpoznaniu, 20 maja 1996 r., na posiedzeniu niejawnym, pytania prawnego Pełnego Składu Samorządowego Kolegium Odwoławczego
w Piotrkowie Trybunalskim zgłoszonego na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach
odwoławczych (Dz.U. Nr 122, poz. 593), o następującym brzmieniu:
1) czy zarząd gminy wydając decyzję, o której mowa w § 12 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 lipca 1991 r. w sprawie
zasad i trybu ustalania granic gruntów przeznaczonych pod skoncentrowane budownictwo jednorodzinne, scalania i podziału nieruchomości
na działki budowlane oraz kosztów i opłat z tym związanych (Dz.U. Nr 72, poz. 312) związany jest wysokością opłaty adiacenckiej
określonej w uchwale rady gminy, podjętej zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami
i wywłaszczaniu nieruchomości (tekst jednolity z 1991 r. Dz.U. Nr 30, poz. 127 ze zmianami), czy też ustala sam wysokość opłaty
adiacenckiej w oparciu o cały materiał dowodowy;
2) czy rozliczenie kosztów scalenia, o których mowa w art. 17 ust. 4 ustawy winno nastąpić w formie decyzji administracyjnej,
w świetle postanowień § 13 ust. 2 rozporządzenia wymienionego w pytaniu 1,
Naczelny Sąd Administracyjny postanowił:
na podstawie art. 11 ust. 1 i art. 25 ust. 1 ustawy z 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym zwrócić się do Trybunału
Konstytucyjnego z pytaniem prawnym co do zgodności przepisów § 11 ust. 2, § 12 ust. 3 i § 13 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów
z dnia 16 lipca 1991 r. w sprawie zasad i trybu ustalania granic gruntów przeznaczonych pod skoncentrowane budownictwo jednorodzinne,
scalania i podziału nieruchomości na działki budowlane oraz kosztów i opłat z tym związanych (Dz.U. Nr 72, poz. 213) z przepisami
art. 18 ustawy