Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 czerwca 2016 r.
|
| Sygn. akt P 70/15 |
Uzasadnienie
I
1. W postanowieniu z 9 marca 2015 r. (sygn. akt VI Pz 40/14), Sąd Okręgowy w S., zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego
z pytaniem prawnym, czy:
a) art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2014 r. poz. 635, ze zm.; dalej: prawo o adwokaturze)
jest zgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji,
b) § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz
ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461; dalej:
rozporządzenie), a zwłaszcza zawarta w nim regulacja ograniczająca możliwość przyznania opłaty w wysokości nie wyższej niż
150% stawek minimalnych, jest zgodny z art. 32 i art. 45 ust. 1 Konstytucji.
1.1. Pytanie prawne zostało wniesione w związku z rozpoznawaniem zażalenia pełnomocnika powódki, ustanowionego z urzędu, na
postanowienie Sądu Rejonowego S. z września 2014 r., dotyczącego zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej
z urzędu. Stan faktyczny i prawny jest następujący:
Powódka, będąca osobą fizyczną, wystąpiła przeciwko byłemu pracodawcy, działającemu w formie prawnej spółki prawa handlowego,
z powództwem o odszkodowanie z tytułu rozwiązania umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia. Sąd Rejonowy S. w wyroku
z września 2014 r. oddalił powództwo. Orzekł zarazem o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce przez pełnomocnika
z urzędu będącego adwokatem, zasądzając od Skarbu Państwa na rzecz pełnomocnika powódki, kwotę 73,80 zł. Na kwotę tę składała
się opłata za czynności adwokackie w stawce minimalnej, podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług. Pełnomocnik powódki
na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku wniósł o przyznanie mu z tytułu udzielonej pomocy prawnej z urzędu kwoty stanowiącej
dwukrotność stawki minimalnej. Sąd Rejonowy wniosku nie uwzględnił. Pełnomocnik złożył więc