Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 28 maja 2009 r.
|
| Sygn. akt P 87/08 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie:
I
1. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie, Wydział X Gospodarczy (dalej: sąd pytający) zwrócił się 9 czerwca 2008 r. do Trybunału
Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy art. 1302 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) jest
zgodny z art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1 oraz z art. 78 Konstytucji.
Wątpliwość objęta przedstawionym pytaniem prawnym pozostaje w związku z postępowaniem cywilnym o zapłatę, które w pierwszej
instancji zakończyło się wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z 19 listopada 2007 r. W wyroku tym
zawarto postanowienie o kosztach zasądzające od powoda na rzecz pozwanej koszty procesu. To rozstrzygnięcie zostało przez
pozwaną, działającą przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata), zaskarżone zażaleniem. To zażalenie, po wcześniejszym ustaleniu
przez sąd pierwszej instancji, że spełnia wymogi formalne i zostało należycie opłacone, przekazano sądowi pytającemu, właściwemu
do jego rozpoznania. Poddając ponownej ocenie wymogi formalne wniesionego zażalenia, sąd pytający stwierdził, że nie zostało
ono opłacone opłatą sądową wymaganą ustawą, a co za tym idzie, powinno było zostać odrzucone przez sąd pierwszoinstancyjny,
za pośrednictwem którego zostało wniesione. W aktualnym stanie sprawy, w związku z przekazaniem zażalenia do sądu drugoinstancyjnego,
właściwym do jego odrzucenia jest sąd pytający (art. 373 w związku z art. 397 § 2 k.p.c.). Wydanie postanowienia o odrzuceniu
zażalenia sąd pytający uzależnia od rozstrzygnięcia przedstawionej wątpliwości konstytucyjnej.
W ocenie sądu pytającego, zakwestionowany przepis koliduje z art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji.
Uzasadniając przedstawione wątpliwości konstytucyjne, sąd pytający podkreślił, że rygor wynikający z zaskarżonego przepisu