Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 29 listopada 2023 r.
|
| Sygn. akt P 9/22 |
Uzasadnienie
I
1. Postanowieniem z 16 sierpnia 2022 r. (sygn. akt II K 358/14) Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie – II Wydział
Karny (dalej też: sąd pytający) przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, czy art. 91a ustawy z dnia 7 lipca
1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 2351, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2023 r. poz. 682, ze zm.; dalej: prawo budowlane)
w związku z art. 61 tej ustawy w zakresie, w jakim dotyczy „zarządcy obiektu budowlanego”, bez jednoznacznego doprecyzowania
znamienia określającego podmiot przestępstwa indywidualnego, jest zgodny z art. 2 i art. 42 ust. 1 Konstytucji.
1.1. Pytanie prawne zostało przedstawione w związku z toczącym się przed sądem pytającym postępowaniem karnym w sprawie popełnienia
czynu opisanego w art. 91a prawa budowlanego. Oskarżonemu zarzuca się, iż w okresie od grudnia 2007 r. do czerwca 2012 r.,
sprawując jednoosobowy zarząd nieruchomością wspólną, nie dopełnił obowiązku utrzymania obiektu budowlanego w należytym stanie
technicznym oraz nie zapewnił właściwego bezpieczeństwa użytkowania tego obiektu (m.in. bezpieczeństwa przeciwpożarowego).
Postanowieniem z 14 lipca 2015 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie umorzył postępowanie karne, uznając, że
zarzucany czyn nie wypełniał znamion czynu zabronionego. Zdaniem sądu, skoro ustawodawca nie zdefiniował pojęcia „zarządca
obiektu budowlanego”, to – zgodnie z zasadą nullum crimen sine lege stricta – nie można było wykazać, iż oskarżony, będąc członkiem zarządu wspólnoty mieszkaniowej, był zarządcą obiektu budowlanego.
Funkcji zarządcy obiektu budowlanego nie można bowiem utożsamiać z funkcją członka zarządu wspólnoty mieszkaniowej.
Postanowieniem z 26 października 2015 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, po rozpatrzeniu zażaleń wniesionych przez oskarżycieli
posiłkowych oraz prokuratora, uchylił postanowienie z 14 lipca 2015 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując
m.in. na konieczność przeprowadzenia kompleksowej analizy tego, czy członek zarządu może