Wyrok TK z dnia 03 grudnia 2025, sygn. Pp 1/20

1. W piśmie z 5 listopada 2020 r. Prokurator Generalny (dalej: PG, wnioskodawca) wniósł o stwierdzenie niezgodności:

1) celów wpisanej do ewidencji partii politycznych pod numerem EwP 152 partii politycznej Komunistyczna Partia Polski, tak określonych w preambule, art. 57 ust. 1 i 2 „Statutu Komunistycznej Partii Polski, Dąbrowa Górnicza, lipiec 2002” (dalej: Statut KPP) oraz „Programie Komunistycznej Partii Polski uchwalonym na IV Zjeździe, Dąbrowa Górnicza, grudzień 2015” (dalej: Program KPP), jak i wynikających z programowej działalności tej partii politycznej, z art. 13 w związku z art. 11 ust. 1 zdanie drugie Konstytucji – z powodu odwoływania się w programowych celach do totalitarnych metod i praktyk działania komunizmu oraz założenia stosowania przemocy w celu zdobycia władzy i wpływu na politykę państwa,

2) działalności partii politycznej Komunistyczna Partia Polski, przejawiającej się w odwoływaniu się w programowych publikacjach, wypowiedziach i innego rodzaju formach aktywności politycznej do totalitarnych metod i praktyk działania komunizmu oraz prezentowaniu założenia stosowania przemocy w celu zdobycia władzy i wpływu na politykę państwa, z art. 13 w związku z art. 11 ust. 1 zdanie drugie Konstytucji.

Wśród argumentów uzasadniających niezgodność celów KPP wyrażonych w preambule Statutu KPP z art. 13 w związku z art. 11 Konstytucji wnioskodawca wskazał m.in. następujące dowody z opracowań zawartych w publikacji S. Courtois, N. Werth, J. Panné, A. Paczkowski, K. Bartosek, J. Margolin, Czarna księga komunizmu. Zbrodnie, terror, prześladowania, Warszawa 1999, powołujące cytaty z wypowiedzi przywódców rewolucji październikowej.

Wśród argumentów uzasadniających niezgodność celów KPP wyrażonych w art. 57 ust. 1 Statutu KPP z art. 13 w związku z art. 11 Konstytucji wnioskodawca wskazał m.in. postanowienie TK z 6 kwietnia 2011 r., sygn. Pp 1/10 (OTK ZU nr 3/A/2011, poz. 27), oraz przypomniał,