Wyrok TK z dnia 12 lipca 2001, sygn. SK 1/01

1. Skargą konstytucyjną z 8 września 2000 r. pełnomocnik skarżącego Jana Ł. wniósł o stwierdzenie niezgodności Komunikatu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 22 maja 1998 r. (Dz.Urz. MSWiA Nr 4, poz. 39) z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz.U. Nr 53, poz. 214 ze zm.) w brzmieniu pierwotnym obowiązującym do 1 stycznia 1999 r. oraz z art. 67 ust. 1 i art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Jak wynika ze skargi, zarzut skarżącego sprowadza się przede wszystkim do kwestionowania metody obliczania wskaźnika waloryzacji.

W uzasadnieniu skargi, skarżący przytoczył następujące okoliczności: jak ustalił Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie (wyrok z 28 maja 1999 r., sygn. akt XIV U 3063/98), decyzją z 1 czerwca 1987 r. skarżącemu przyznane zostało prawo do emerytury milicyjnej. Wobec wejścia w życie przepisów ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz.U. Nr 53, poz. 214), emerytura skarżącego została ponownie przeliczona a następnie, na podstawie kolejnych decyzji, podlegała waloryzacji. Skarżący złożył odwołanie od decyzji z 27 kwietnia 1998 r. Sąd Okręgowy wyrokiem z 28 maja 1999 r. oddalił odwołanie od tej decyzji, stwierdzając, iż waloryzacja nastąpiła na podstawie art. 6 ww. ustawy i wydanego, w jej wykonaniu, rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 29 czerwca 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad waloryzacji policyjnych emerytur i rent (Dz.U. Nr 79, poz. 366 ze zm.), a także w świetle Komunikatu Ministra Spraw Wewnętrznych