Postanowienie TK z dnia 26 czerwca 2002, sygn. SK 1/02

1. W skardze konstytucyjnej pełnomocnik Société Générale Succursale de Varsovie Oddział Banku Société Générale S.A. wniósł o zbadanie zgodności art. 12 ust. 1 pkt 1 i art. 12 ust. 2a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 1993 r. Nr 106, poz. 482 ze zm.; dalej: ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych) z art. 2 Konstytucji w zakresie, w jakim obejmują obowiązkiem podatkowym różnice kursowe powstałe przy przeliczeniu kapitałów (funduszy) banków zagranicznych (lub ich oddziałów) zgodnie z art. 177 ust. 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. Nr 140, poz. 939 ze zm.; dalej: prawo bankowe). Formułując zarzut naruszenia art. 2 Konstytucji pełnomocnik skarżącego wskazał na naruszenie zasad: bezpieczeństwa prawnego, zaufania do państwa i prawa, lex retro non agit i ochrony praw nabytych.

Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego:

Société Générale Succursale de Varsovie Oddział Banku Société Générale S.A. zwrócił się do urzędu skarbowego z żądaniem stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 1998 powstałej w związku z dokonaniem obowiązkowego przeliczenia na złote walut wniesionych jako fundusz własny, a konkretnie w związku z rozwiązaniem rezerwy rewaluacyjnej. Urząd Skarbowy decyzją z 30 września 1999 r. (US 7/2AP/861/DP/733/817/99) postanowił nie uwzględnić wniosku i umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe. Izba Skarbowa decyzją z 7 stycznia 2000 r. (PD-732-351/99/SR) uchyliła decyzję urzędu skarbowego w części dotyczącej umorzenia postępowania i utrzymała ją w mocy w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty. Decyzją z 23 maja 2001 r. Minister Finansów (PB 3/468-722-70/HS/20) odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Izby Skarbowej. Także Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Société Générale Succursale de Varsovie Oddział Banku Société Générale S.A. w wyroku z 16 maja