Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 29 października 2019 r.
|
| Sygn. akt SK 1/16 |
Uzasadnienie
I
1. Skarga konstytucyjna, nadana 22 czerwca 2015 r., wpłynęła do Trybunału Konstytucyjnego 25 czerwca 2015 r.
1.1. W skardze przedstawiono następujący stan faktyczny:
18 stycznia 2013 r. Sąd Rejonowy Katowice-Wschód w Katowicach ogłosił upadłość z możliwością zawarcia układu spółki Energomontaż-Południe
S.A. z siedzibą w Katowicach. 28 sierpnia 2013 r. sąd zmienił sposób prowadzenia postępowania z upadłości układowej na likwidacyjną
i wyznaczył syndyka masy upadłości. 13 lutego 2015 r., zgodnie z treścią art. 227 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo
upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2015 r. poz. 233; obecnie: ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe, Dz. U.
z 2019 r. poz. 498, ze zm.; dalej: p.u.) syndyk wpłacił do depozytu sądowego kwotę 5 000 000,00 zł. Następnie, 2 marca 2015
r., syndyk złożył wniosek o zwrot ww. kwoty, wskazując na niekonstytucyjność przepisów stanowiących podstawę złożenia jej
do depozytu sądowego. Postanowieniem Sądu Rejonowego Katowice-Wschód w Katowicach w składzie sędziego-komisarza z 13 marca
2015 r. wniosek został oddalony, a zażalenie na to postanowienie zostało odrzucone postanowieniem Sądu Rejonowego Katowice-Wschód
w Katowicach w składzie sędziego-komisarza 8 kwietnia 2015 r., z uwagi na niedopuszczalność zażalenia.
1.2. Skarżąca wniosła o stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny, że przepis, który stanowił podstawę do złożenia przez syndyka
do depozytu sądowego kwoty 5 000 000,00 zł, tj. art. 227 p.u. w związku z art. 83a ust. 1-3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009
r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885, ze zm.; dalej: u.f.p.) jest niezgodny z art. 21 i art. 64 w związku
z art. 31 ust. 3, art. 20 w związku z art. 22 i art. 2 Konstytucji.
1.3. Skarżąca wskazała, że wynikający z wyżej wymienionych przepisów obowiązek