Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 2 kwietnia 2001 r.
|
| Sygn. akt SK 10/00 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie:
I
1. W skardze konstytucyjnej z 4 lutego 2000 r. skarżąca Zofia G. zarzuciła, że art. 55 § 1 zd. 1, art. 60 § 4 oraz art. 330
§ 2 zd. 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz.U. Nr 89, poz. 555 ze zm.) są niezgodne z art.
45, art. 47, art. 51 ust. 4, art. 77, art. 78 oraz art. 176 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zdaniem skarżącej, zakwestionowana
regulacja uniemożliwiła jej realizację konstytucyjnych praw przez to, że ogranicza możliwość samodzielnego wniesienia aktu
oskarżenia w sprawie o czyn ścigany z oskarżenia publicznego, w sytuacji gdy oskarżyciel publiczny zaniechał ścigania i umorzył
postępowanie przygotowawcze.
Z dołączonych do skargi dokumentów wynika, że postanowieniem z 23 marca 1999 r. (Ds. 674/99), zatwierdzonym przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Bytowie, umorzono dochodzenie w sprawie poświadczenia nieprawdy
w dokumentach wystawionych w latach 1992 i 1994 przez kierownika Urzędu Rejonowego w Miastku i Wójta Gminy Koczała, tj. o
czyn z art. 271 § 1 kk, wobec braku ustawowych znamion czynu zabronionego. Dochodzenie było prowadzone na podstawie doniesienia
Jana G. – męża skarżącej i to on jako pokrzywdzony został pouczony o przysługujących środkach odwoławczych. Na podstawie art.
306 § 1 kpk Jan G. skierował zażalenie na postanowienie o umorzeniu postępowania przygotowawczego do prokuratora nadrzędnego.
Ponieważ Prokurator Okręgowy w Słupsku nie przychylił się do zażalenia, zgodnie z art. 306 § 2 kpk skierował zażalenie do
sądu. Sąd Rejonowy w Bytowie Roki Sądowe w Miastku postanowił 11 czerwca 1999 r. zażalenia nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie
o umorzeniu postępowania przygotowawczego utrzymać w mocy (sygn. akt II Ko
1
18/99).
Jan G. zmarł 16 czerwca 1999 r. Zofia G. – żona zmarłego,