Trybunał Konstytucyjny uznał, że tymczasowe zabezpieczenie majątkowe orzekane przez prokuratora w postępowaniu przygotowawczym nie narusza konstytucyjnych gwarancji prawa własności, domniemania niewinności ani zasady proporcjonalności, a mechanizm jego zaskarżenia jest zgodny z Konstytucją.
Istota
Grzegorz Stępiński złożył skargę konstytucyjną dotyczącą przepisów k.p.k. regulujących wydawanie przez prokuratora postanowień o zabezpieczeniu majątkowym. Sprawa dotyczyła postanowienia Prokuratora Okręgowego w Łodzi z 25 lutego 2003 r. o zabezpieczeniu majątkowym na mieniu skarżącego w związku z zarzutem popełnienia przestępstwa. Skarżący kwestionował konstytucyjność art. 291 § 1 k.p.k. oraz art. 293…
📖jeszcze 141 słów
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
orzeka: 1. Art. 291 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 50, poz. 580, Nr 62, poz. 717, Nr 73, poz. 852 i Nr 93, poz. 1027, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071 i Nr 106, poz. 1149, z 2002 r. Nr 74, poz. 676) jest zgodny z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 42 ust. 3 oraz art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. 2. Art. 293 § 2 w związku z art. 437 § 1 i art. 426 § 1 ustawy powołanej w pkt 1 jest zgodny z art. 2 i art. 176 ust. 1 Konstytucji.
1. W skardze z 15 grudnia 2003 r. Grzegorz Stępiński domagał się stwierdzenia, iż art. 291 § 1 k.p.k. jest niezgodny z art.
2, art. 31 ust. 3, art. 64 oraz art. 43 ust. 3 Konstytucji, a także że art. 293 § 2 w związku z art. 437 § 1 i art. 426 §
1 k.p.k. jest niezgodny z art. 2 i art. 176 ust. 1 Konstytucji. Jednocześnie skarżący wniósł o wydanie na podstawie art. 50
ustawy o Trybunale Konstytucyjnym zarządzenia tymczasowego o zawieszeniu skierowanego przeciwko niemu postępowania egzekucyjnego.
Jak wynika z dokumentów dołączonych do skargi, 18 grudnia 2002 r. Prokurator Okręgowy w Łodzi wydał postanowienie o przedstawieniu
skarżącemu zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 296 § 2 i 3 k.k., tj. zarzutu nadużycia uprawnień lub niedopełnienia obowiązku
zajmowania się sprawami osoby prawnej, którymi był obowiązany się zajmować. Skarżący, jako członek rady nadzorczej Wojewódzkiego
Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Łodzi, wraz z innymi członkami rady nadzorczej podjął uchwałę o udzieleniu
pożyczki wysokości 5 000 000 zł, narażając Fundusz na stratę 3 729 161,29 zł. Zarzut został przedstawiony skarżącemu 7 stycznia
2003 r. Następnie 25 lutego 2003 r. Prokurator Okręgowy wydał postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym na mieniu podejrzanego
grożącej mu kary grzywny 10 000 zł i roszczenia o naprawienie szkody. Zabezpieczenie miało być dokonane przez: zajęcie wynagrodzenia
za pracę podejrzanego, wierzytelności z tytułu rachunków bankowych, ustanowienie zakazu zbywania i obciążania spółdzielczego
własnościowego prawa do lokalu oraz ustanowienie hipoteki przymusowej na nieruchomości. Postanowienie to nie zostało doręczone
ani podejrzanemu, ani jego obrońcy. O wydaniu postanowienia skarżący dowiedział się dopiero na posiedzeniu Sądu Rejonowego,
które odbyło się 9 czerwca 2003 r.; dotyczyło ono nadania klauzuli wykonalności postanowieniu prokuratora o zabezpieczeniu.
Skarżący został
📖jeszcze 4703 słowa
Przeczytaj pełną treść uzasadnienia
Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.