Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 21 września 2006 r.
|
| Sygn. akt SK 10/06 |
Uzasadnienie:
I
1. W skardze konstytucyjnej z 28 września 2005 r. Tomasz Wiland wniósł o stwierdzenie, że art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca
2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.
U. Nr 179, poz. 1843; dalej: ustawa skargowa) jest niezgodny z art. 2, art. 31 ust. 3 w związku z art. 64 ust. 1 i 2 oraz
art. 78 i art. 176 ust. 1 w związku z art. 45 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego:
Skarżący wystąpił na drogę sądową przeciwko Skarbowi Państwa – Prezesowi Sądu Okręgowego w Warszawie, ze skargą na przewlekłość
postępowania toczącego się przed Sądem Rejonowym dla Warszawy – Śródmieścia. Sąd Okręgowy w Warszawie, postanowieniem z 20
czerwca 2005 r., skargę odrzucił, uzasadniając ten fakt wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania po zakończeniu postępowania
sądowego, którego skarga dotyczy, prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego z 9 lutego 2005 r. (art. 5 ust. 1 ustawy skargowej).
Na skutek wniesienia przez Tomasza Wilanda zażalenia od tego postanowienia, Sąd Okręgowy w Warszawie, postanowieniem z 15
lipca 2005 r., odrzucił zażalenie na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy skargowej, jako niedopuszczalne. W uzasadnieniu postanowienia
z 15 lipca 2005 r. Sąd Okręgowy stwierdził, że zgodnie z treścią art. 8 ust. 2 ustawy skargowej, w sprawach nieuregulowanych
w tej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy
(w tym przypadku art. 3941 § 1 i 2 k.p.c.). Z tej przyczyny Sąd Okręgowy uznał zażalenie za niedopuszczalne (art. 370 k.p.c. w związku z art. 397 §
2 k.p.c.).
Uzasadnienie skargi konstytucyjnej zostało oparte na stwierdzeniu, że ostateczne rozstrzygnięcie, którym jest, zdaniem skarżącego,
postanowienie z 15 lipca 2005