Wyrok TK z dnia 18 lipca 2011, sygn. SK 10/10

1. W skardze konstytucyjnej z 4 sierpnia 2009 r. Krzysztof Gadkowski (dalej: skarżący lub pokrzywdzony) wniósł o stwierdzenie niezgodności art. 48 § 1 w związku z art. 47 § 1 w związku z art. 465 § 1 w związku z art. 459 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555; dalej: k.p.k.) z art. 2, art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art. 78 Konstytucji, w zakresie, w jakim wymienione przepisy k.p.k. na skutek pominięcia prawodawczego ustawodawcy wykluczają możliwość wniesienia zażalenia na – wydane przez prokuratora nadzorującego postępowanie lub prokuratora bezpośrednio przełożonego – postanowienie o wyłączeniu organu prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze oraz oskarżyciela publicznego.

1.1. Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującej sprawy:

Asesor prokuratury rejonowej postanowieniem z 27 listopada 2008 r., wobec braku ustawowych znamion czynu zabronionego, umorzył śledztwo w sprawie „doprowadzenia do targnięcia się na własne życie Huberta G.”. Na skutek zażalenia wniesionego przez pokrzywdzonego postanowienie o umorzeniu śledztwa zostało uchylone postanowieniem sądu okręgowego z 9 marca 2009 r. Pokrzywdzony 27 marca 2009 r. złożył wniosek o wyłączenie prowadzącego śledztwo asesora prokuratury rejonowej od udziału w sprawie z uwagi na istnienie okoliczności, które wywołują uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności. Zastępca prokuratora rejonowego postanowieniem z 7 kwietnia 2009 r. nie uwzględnił wniosku o wyłączenie asesora. Pokrzywdzony – za pośrednictwem prokuratury rejonowej – wniósł zażalenie na to postanowienie do sądu okręgowego. Zastępca prokuratora rejonowego zarządzeniem z 27 kwietnia 2009 r. odmówił przyjęcia zażalenia ze względu na jego niedopuszczalność z mocy ustawy. Na to zarządzenie pokrzywdzony wniósł zażalenie do sądu okręgowego. Sąd okręgowy – na podstawie art. 437 § 1 w