Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 19 grudnia 2017 r.
|
| Sygn. akt SK 10/16 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie
I
1. W skardze konstytucyjnej z 15 grudnia 2015 r. (data nadania) M.T. (dalej: skarżący) wniósł o stwierdzenie, że art. 113a
§ 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557, ze zm.; dalej: k.k.w. lub kodeks karny
wykonawczy) w zakresie, w jakim przewiduje, że zamówienie na paczkę żywnościową dla skazanego może być złożone tylko przez
osobę najbliższą, jest niezgodny z art. 32 ust. 1 i 2 w związku z art. 41 ust. 4, art. 2 Konstytucji.
1.1. Skarga konstytucyjna została złożona na tle następującego stanu faktycznego:
W lipcu 2015 r. skarżący odbywał karę pozbawienia wolności na terenie aresztu śledczego w B. Skarżący nie ma na wolności bliskiej
rodziny, jednakże utrzymuje liczne kontakty listowne ze swoimi znajomymi. 6 lipca 2015 r. na konto Pomorskiej Instytucji Gospodarki
Budżetowej, Oddziału w C., wpłynęła kwota 173 zł wpłacona przez znajomą skarżącego ze wskazaniem, że kwota ta jest przeznaczona
na paczkę żywnościową dla skazanego M.T. Areszt śledczy w B. odmówił realizacji paczki żywnościowej, wskazując, że osoba wpłacająca
środki pieniężne nie jest dla skazanego osobą najbliższą, której przysługuje uprawnienie do złożenia zamówienia na paczkę
żywnościową.
16 lipca 2015 r. skarżący wniósł skargę do Sądu Okręgowego w B., IV Wydziału Penitencjarnego i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń
Karnych, zarzucając organom więziennym naruszenie obowiązujących przepisów, w tym naruszenie jego praw konstytucyjnych. 7
sierpnia 2015 r. sędzia penitencjarny uznał skargę M.T. za niezasadną, gdyż działania administracji Aresztu Śledczego w B.
były zgodne z obowiązującym od 1 lipca 2015 r. porządkiem prawnym. W treści pisma sędzia penitencjarny powołał się bezpośrednio
na dyspozycję art. 113a § 3 k.k.w., w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015 r., oraz art. 115 § 11 ustawy z dnia 6 czerwca
1997 r.