Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 października 2019 r.
|
| Sygn. akt SK 10/19 |
Uzasadnienie
I
1. W skardze konstytucyjnej z 21 września 2017 r. spółka M. L. sp. z o.o., sp. k. z siedzibą w S. (dalej: skarżąca) wniosła
o orzeczenie przez Trybunał Konstytucyjny, że:
1) art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 5 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz ustawy o czasie pracy kierowców
(Dz. U. poz. 567; dalej: ustawa zmieniająca z 2013 r.) w zakresie, w jakim stanowi, iż licencja na wykonywanie międzynarodowego
transportu drogowego uprawnia do wykonywania przewozów w krajowym i międzynarodowym transporcie drogowym do czasu wydania
licencji wspólnotowej, o której mowa w art. 4 ust. 2 tej ustawy, jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 22, a także z art.
32 w związku z art. 22 Konstytucji,
2) art. 4 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009
r. dotyczącego wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, s. 72-87;
dalej: rozporządzenie nr 1072/2009) w zakresie, w jakim przewiduje, że licencja wspólnotowa wydawana jest na okres nie dłuższy
niż 10 lat, jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 22 Konstytucji.
1.1. W 2004 r. M.M., prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą M.M. – M. L., została udzielona licencja na wykonywanie
międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego z okresem ważności do 2052 r. W 2013 r., w związku z przekształceniem formy
prowadzonej działalności gospodarczej w spółkę kapitałową M. Volumen L. sp. z o.o., na wniosek tej spółki, Główny Inspektor
Transportu Drogowego przeniósł uprawnienia wynikające z licencji na rzecz M. Volumen L. sp. z o.o. oraz udzielił tej spółce
zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, ustalając jednak, iż licencja wydana w wyniku przeniesienia uprawnień
będzie