Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 października 2024 r.
|
| Sygn. akt SK 104/22 |
Uzasadnienie
I
1. W skardze konstytucyjnej z 22 października 2021 r. A.T. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru,
wniósł o stwierdzenie, że art. 42 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1444, ze zm.;
dalej: k.k.) „w zakresie, w jakim przewiduje on orzeczenie dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych
wobec sprawcy przestępstwa z art. 178a § 4 k.k.”, jest niezgodny z:
a) art. 10 ust. 1 i art. 45 ust. 1 w związku z art. 175 ust. 1 w związku z art. 173 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
b) art. 31 ust. 1 i art. 52 ust. 1 i 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji,
c) art. 32 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
1.1. Skarga konstytucyjna została wystosowana w związku z następującym stanem faktycznym:
W 2019 r. skarżący został zatrzymany do kontroli drogowej, w czasie której ustalono, że prowadząc pojazd, znajdował się pod
wpływem alkoholu.
Przed powyższym zdarzeniem skarżący był karany na mocy wyroku sądu rejonowego z 2009 r. za występek określony w art. 178a
§ 1 k.k. oraz na mocy wyroku sądu rejonowego z 2010 r. za przestępstwo określone w art. 178a § 1 k.k. w zbiegu z art. 244
w związku z art. 11 § 2 k.k.
Wyrokiem sądu rejonowego z 2019 r. skarżący został skazany na karę pozbawienia wolności wraz z orzeczeniem środka karnego
w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na mocy art. 42 § 3 k.k. Od powyższego wyroku skarżący wywiódł
apelację, w następstwie której w wyroku z 2021 r. sąd okręgowy zmienił powyższy wyrok w zakresie kary, utrzymując w mocy rozstrzygnięcie
w zakresie środka karnego.
1.2.