Trybunał Konstytucyjny rozstrzygnął, że odstąpienie od pełnej ekwiwalentności odszkodowania przy wywłaszczeniu nieruchomości pod drogi publiczne, wynikające ze szczególnego trybu dochodzenia roszczeń określonego w art. 73 ust. 4 ustawy wprowadzającej, mieści się w granicach konstytucyjnego pojęcia „słusznego odszkodowania” i jest uzasadnione ważnym interesem publicznym oraz proporcjonalnością…
Istota
Spółka BIMs Plus Sp. z o.o. wniosła skargę konstytucyjną przeciwko art. 73 ust. 4 ustawy wprowadzającej reformę administracji publicznej z 1998 r., zarzucając naruszenie art. 21 ust. 2 Konstytucji. Przepis ten regulował przejęcie na własność Skarbu Państwa lub JST nieruchomości zajętych pod drogi publiczne, ustalając szczególny tryb dochodzenia odszkodowania z opóźnionym terminem na złożenie wniosku (od 1 stycznia…
📖jeszcze 120 słów
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
orzeka: Art. 73 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 i Nr 162, poz. 1126, z 2000 r. Nr 6, poz. 70, Nr 12, poz. 136, Nr 17, poz. 228, Nr 19, poz. 239, Nr 95, poz. 1041 i Nr 122, poz. 1312 oraz z 2001 r. Nr 45, poz. 497, Nr 100, poz. 1084, Nr 111, poz. 1194 i Nr 145, poz. 1623) jest zgodny z art. 21 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
1. W skardze konstytucyjnej spółki BIMs Plus Sp. z o.o. z 26 października 2001 r. skarżąca zarzuca, że przepis art. 73 ust.
4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133,
poz. 872 ze zm.; dalej: ustawa wprowadzająca) jest niezgodny z art. 21 ust. 2 Konstytucji. Zdaniem skarżącej kwestionowany
przepis przewiduje wywłaszczenie bez pełnego ekwiwalentu za utracone uprawnienie. Według skarżącej odroczenie terminu składania
wniosku o odszkodowanie o ponad dwa lata od dnia wywłaszczenia (w myśl art. 73 ust. 4 ustawy wprowadzającej wywłaszczenie
następowało z dniem 31 grudnia 1998 r., a wniosek o odszkodowanie mógł zostać złożony najwcześniej 2 stycznia 2001 r.) godzi
w zasadę dopuszczalności wywłaszczenia jedynie za słusznym odszkodowaniem i pozbawia byłych właścicieli możliwości skorzystania
z procedury wywłaszczeniowej, która mogłaby zagwarantować odpowiednią ochronę ich interesów.
Pismem z 16 lipca 2002 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o rozszerzenie kontroli art. 73 ust. 4 ustawy wprowadzającej i uznanie
powyższego przepisu za niezgodny także z art. 32 i art. 77 ust. 1 Konstytucji. Zdaniem skarżącej rozwiązanie przyjęte w przepisie
kwestionowanego artykułu powoduje zróżnicowanie sytuacji prawnej wywłaszczonych w trybie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r.
o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 453 ze zm.) z sytuacją prawną wywłaszczonych na podstawie przepisów
ustawy wprowadzającej. Obie kategorie wywłaszczonych, zdaniem skarżącej, powinny posiadać równe uprawnienia i obowiązki, a
tymczasem ich sytuacja prawna różni się w sposób zasadniczy. Zdaniem skarżącej kwestionowany przepis narusza także art. 77
ust. 1 Konstytucji. W sytuacji zajęcia nieruchomości przed wywłaszczeniem przez Skarb Państwa lub też jednostkę samorządu
terytorialnego bez tytułu prawnego i związanego z tym wyrządzenia właścicielowi szkody, właściciel może dochodzić odszkodowania
jedynie na podstawie art. 73
📖jeszcze 2708 słów
Przeczytaj pełną treść uzasadnienia
Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.