Postanowienie TK z dnia 12 lutego 2009, sygn. SK 11/08

1. 15 czerwca 2007 r. Bronisław H. wniósł skargę konstytucyjną, zaskarżając art. 14 ust. 2 oraz art. 100 ust. 2 zdanie drugie ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398, ze zm.; dalej: ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych) jako niezgodnych z art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 oraz z art. 78 Konstytucji. Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym. Postanowieniem z 29 stycznia 2007 r. w sprawie z powództwa Bronisława H. PZU SA, sygn. akt: I C 198/06, Sąd Rejonowy w Giżycku, I Wydział Cywilny odrzucił apelację powoda ze względu na brak opłaty podstawowej od apelacji sporządzonej przez adwokata. Rozstrzygnięcie zapadło w sytuacji, kiedy powód został zwolniony przez sąd od kosztów sądowych w całości, na mocy postanowienia z 25 lipca 2006 r. (postanowienie Sądu Rejonowego w Giżycku, sygn. akt I C 198/06).

Od wskazanego orzeczenia powód wniósł zażalenie. Postanowieniem z 7 marca 2007 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie, IX Wydział Cywilny Odwoławczy (sygn. akt IX Cz 180/07) oddalił zażalenie Bronisława H. na postanowienie Sądu Rejonowego w Giżycku, I Wydział Cywilny z 29 stycznia 2007 r., sygn. akt I C 198/06 o odrzuceniu apelacji. Postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie zostało doręczone pełnomocnikowi Bronisława H. 16 marca 2007 r. Jest to ostateczne orzeczenie rozstrzygające o konstytucyjnie gwarantowanych skarżącemu prawach do rozpatrzenia jego sprawy przez sąd w dwóch instancjach wywodzonych z art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 oraz art. 78 Konstytucji. Skarżącemu nie przysługiwały żadne środki prawne, w oparciu o które mógłby dochodzić zmiany lub uchylenia postanowienia naruszającego jego prawo do sądu. Skarga kasacyjna od postanowienia Sądu Okręgowego w Olsztynie była niedopuszczalna.

Podstawę rozstrzygnięć w pierwszej i