Postanowienie TK z dnia 02 grudnia 2010, sygn. SK 11/10
Sygnatura
SK 11/10
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj
Postanowienie
Teza
Istotą sprawy było rozstrzygnięcie, czy skarga konstytucyjna PZU SA, dotycząca wykładni art. 89 § 1 zd. 2 k.p.c. w kontekście uwierzytelniania dokumentów przez pełnomocnika, jest dopuszczalna, co Trybunał rozstrzygnął negatywnie, umarzając postępowanie z powodu skargi na stosowanie, a nie na treść przepisu.
Istota
Powszechny Zakład Ubezpieczeń SA złożył skargę konstytucyjną przeciwko art. 89 § 1 zd. 2 k.p.c. (w brzmieniu nadanym przez ustawę z 2000 r.) oraz art. 4798a § 5 k.p.c. Powodem było odrzucenie przez sądy jej sprzeciwu od nakazu zapłaty z powodu nieprawidłowego wykazania umocowania pełnomocnika. Sąd uznał, że adwokat będący dalszym pełnomocnikiem nie mógł sam uwierzytelnić odpisu z KRS, a jedynie odpisu własnego pełnomocnictwa. Skarga dotyczyła okresu przed nowelizacją z 2009…
📖jeszcze 152 słowa
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
postanawia: na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417, z 2009 r. Nr 56, poz. 459 i Nr 178, poz. 1375 oraz z 2010 r. Nr 197, poz. 1307) umorzyć postępowanie ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku.
1. W skardze konstytucyjnej z 16 października 2008 r. skarżąca – Powszechny Zakład Ubezpieczeń SA – wniosła o stwierdzenie
niezgodności art. 89 § 1 zdanie drugie oraz art. 4798a § 5 w związku z art. 89 § 1 zdanie drugie ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43,
poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art. 2, art. 45 ust. 1 w związku z art. 32 oraz art. 78 Konstytucji. Art. 89 § 1 zdanie
drugie k.p.c. został zakwestionowany w brzmieniu nadanym przez art. 312 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności
przemysłowej (Dz. U. z 2001 r. Nr 49, poz. 508; dalej: ustawa z 30 czerwca 2000 r.).
Postanowieniem z 25 marca 2008 r. (sygn. akt GNc 645/08) Sąd Rejonowy dla miasta stołecznego Warszawy w Warszawie – VIII Wydział
Gospodarczy odrzucił sprzeciw skarżącej od nakazu zapłaty z powodu braku prawidłowego wykazania umocowania zawodowego pełnomocnika
do reprezentowania skarżącej w sprawie.
Sąd Rejonowy uznał, że pełnomocnik (będący podmiotem świadczącym zawodowo usługi prawnicze), składając sprzeciw, obowiązany
był wykazać swoje umocowanie przez załączenie dokumentu pełnomocnictwa. Wynikało to z aprobaty założenia, że zawodowy pełnomocnik
reprezentujący stronę będącą osobą prawną musi legitymować się nie tylko pełnomocnictwem udzielonym przez osoby działające
w imieniu osoby prawnej, lecz także dokumentem potwierdzającym umocowanie tych osób do ich działania jako organów osoby prawnej.
Do sprzeciwu został dołączony odpis z dokumentu Krajowego Rejestru Sądowego, uwierzytelniony przez pełnomocnika (adwokata).
Zgodnie z art. 89 § 1 zdanie drugie k.p.c. w brzmieniu nadanym przez art. 312 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo
własności przemysłowej (Dz. U. z 2001
📖jeszcze 8453 słowa
Przeczytaj pełną treść uzasadnienia
Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.