Postanowienie TK z dnia 19 kwietnia 2006, sygn. SK 12/05

1. W skardze konstytucyjnej spółki „Dandys” s.c. Andrzej Zajdler, Stanisław Stencelewicz, Jan Stencelewicz zakwestionowano art. 219 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym „opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu”. Regulacji tej zarzucono naruszenie zasady demokratycznego państwa prawnego oraz zasady legalizmu polegające na pozbawieniu strony postępowania administracyjnego możliwości dokonania opłaty znakami opłaty sądowej. Po wezwaniu zarządzeniem sędziego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie, jakie prawa i wolności konstytucyjne skarżącej zostały naruszone przez zaskarżony przepis, pełnomocnik skarżącej powołał ponownie jako wzorce kontroli art. 2 i art. 7 Konstytucji, wskazując dodatkowo, że wyłączenie możliwości uiszczenia opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi znakami opłaty sądowej prowadzi do ograniczenia prawa do sądu i prawa do zaskarżenia orzeczenia sądu pierwszej instancji (w sprawie skarżącej chodziło o uiszczenie opłaty kancelaryjnej za wydanie odpisu orzeczenia – wyroku sądu administracyjnego z uzasadnieniem, który strona zamierzała zaskarżyć). Użył przy tym sformułowania „utrudnienie prawa dostępu do sądu”. W sprawie została wyczerpana droga prawna. Skargę konstytucyjną złożono i uzupełniono w ustawowym terminie.

2. W piśmie z 30 września 2005 r. stanowisko w sprawie przedstawił Prokurator Generalny Rzeczypospolitej Polskiej. Podniósł, że przepis art. 219 § 2 p.p.s.a. w zakresie, w jakim wyłącza możliwość uiszczania opłat sądowych znakami opłaty sądowej, jest zgodny z art. 2 w związku z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji. Postępowanie w przedmiocie zgodności zaskarżonego przepisu z art. 7 Konstytucji powinno, zdaniem Prokuratora Generalnego, zostać umorzone z powodu niedopuszczalności wydania orzeczenia w tej kwestii.

W uzasadnieniu stanowiska stwierdził, że obowiązujący katalog sposobów uiszczania opłat sądowych w postępowaniu