Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 czerwca 2009 r.
|
| Sygn. akt SK 12/07 |
Uzasadnienie:
I
1. Skarżący Mieczysław Augustynowicz (dalej: skarżący) pismem z 3 października 2006 r. wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego
o zbadanie zgodności art. 15 ust. 1, art. 22 i art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353, ze zm.; dalej: ustawa o emeryturach i rentach z FUS) z art. 67
ust. 1 w związku z art. 2 oraz z art. 67 ust. 1 w związku z art. 32 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w następującym stanie faktycznym:
Skarżący jako repatriant złożył wniosek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, oddział we Wrocławiu, o przyznanie emerytury.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych, oddział we Wrocławiu, ustalił, że łączny okres zatrudnienia wnioskodawcy wynosi 45 lat 7 miesięcy
i 6 dni. Okres ten dotyczy zatrudnienia wyłącznie na terenie Białorusi. W związku z tym ZUS przyznał decyzją (sygn. 25/EP/11972061)
skarżącemu emeryturę w najniższej kwocie. Ustalenie wysokości emerytury uzasadniono brakiem podstawy wymiaru wynikającego
z ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Skarżący wniósł odwołanie od decyzji ZUS do Sądu Okręgowego we Wrocławiu – Wydziału
VIII Ubezpieczeń Społecznych. Sąd Okręgowy wyrokiem z 24 kwietnia 2003 r. (sygn. akt VIII U-556/02) oddalił odwołanie, uznając
zaskarżoną decyzję za prawidłową pod względem merytorycznym, a odwołanie za nieuzasadnione. Skarżący wniósł apelację do Sądu
Apelacyjnego we Wrocławiu – Wydziału III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Sąd Apelacyjny wyrokiem z 8 grudnia 2004 r. (sygn.
akt III AUa 2184/03) oddalił apelację ze względu na brak podstaw prawnych do jej uwzględnienia. Skarżący wniósł kasację do
Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy wyrokiem z 29 marca 2006 r. (sygn. akt II UK 115/05) oddalił kasację, uznając, że nie ma ona
uzasadnionych podstaw. Zdaniem SN, „uznanie repatriantowi okresów zatrudnienia za granicą