Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 4 października 2010 r.
|
| Sygn. akt SK 12/08 |
Uzasadnienie:
I
1. W skardze konstytucyjnej skarżąca Elżbieta Żurawska zarzuciła niezgodność art. 261 § 2 w związku z art. 394 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) w związku z art. 37 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2008 r. Nr 73, poz. 443, ze zm.;
dalej: ustawa o doradztwie podatkowym):
– w zakresie, w jakim nie ustanawia przesłanek zwolnienia przez sąd z obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej doradcy podatkowego
powołującego się na prawo odmowy odpowiedzi na pytanie podczas zeznań w charakterze świadka, z art. 2, art. 17 ust. 1, art.
31 ust. 3, art. 45 ust. 1, art. 49, art. 51 ust. 1 i 2, art. 77 ust. 2 Konstytucji,
– w zakresie, w jakim nie przewiduje trybu odwoławczego od postanowienia sądu o zwolnieniu od zachowania tajemnicy zawodowej
doradcy podatkowego zeznającego jako świadek, z art. 2, art. 78, art. 176 ust. 1 Konstytucji.
Skarżąca dochodziła swoich praw w związku z następującym stanem faktycznym:
Wykonując zawód doradcy podatkowego, skarżąca została wezwana w charakterze świadka przez Sąd Rejonowy dla Warszawy Żoliborza,
Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, w związku z czynnościami zawodowymi, jakie wykonywała na rzecz SHL Polska sp. z o.o.
Na rozprawie 17 maja 2006 r. odmówiła składania zeznań, powołując się na tajemnicę zawodową wiążącą ją wobec strony procesu.
Sąd rozpoznający sprawę zwolnił skarżącą z tajemnicy zawodowej i kontynuował przesłuchanie. Na postanowienie Sądu Rejonowego
o zwolnieniu z obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej skarżąca złożyła zażalenie, które zostało 17 maja 2006 r. odrzucone
przez Sąd Rejonowy ze względu na regulację art. 394 § 1 k.p.c. Przepis ten nie przewiduje możliwości wniesienia