Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 18 listopada 2009 r.
|
| Sygn. akt SK 12/09 |
Uzasadnienie:
I
1. W skardze konstytucyjnej złożonej 25 maja 2007 r. Stanisław Jałowiecki (dalej: skarżący) sformułował zarzuty niezgodności:
a) art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 4 oraz w związku z art. 10 ustawy z dnia 11 kwietnia 1997 r. o ujawnieniu pracy lub
służby w organach bezpieczeństwa państwa lub współpracy z nimi w latach 1944-1990 osób pełniących funkcje publiczne (Dz. U.
z 1999 r. Nr 42, poz. 428, ze zm.; dalej: ustawa lustracyjna) z art. 2, art. 30, art. 31 ust. 3, art. 42 ust. 1, art. 47,
art. 51 ust. 1 i art. 53 ust. 1 Konstytucji,
b) art. 17 da, art. 17 db ust. 1 i 2, art. 19 oraz art. 20 ustawy lustracyjnej z art. 2, art. 7, art. 42 ust. 2 Konstytucji.
1.1. Skarga konstytucyjna została złożona w związku z następującym stanem faktycznym:
W orzeczeniu z 17 lutego 2006 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie stwierdził, że skarżący złożył niezgodne z prawdą oświadczenie
lustracyjne. Wskazane orzeczenie zostało utrzymane w mocy orzeczeniem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 6 czerwca 2006 r. Od
tego orzeczenia skarżący wniósł kasację do Sądu Najwyższego. Postanowieniem z 1 lutego 2007 r. Sąd Najwyższy oddalił kasację
skarżącego.
1.2. W uzasadnieniu skargi konstytucyjnej wskazano, że art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 4 oraz w związku z art. 10 naruszają
zasadę przyzwoitej legislacji, zasadę godności człowieka i jej poszanowania, „zasadę legalizmu przestępstw”, prawo do ochrony
życia prywatnego, wolność sumienia, a tym samym są niezgodne z art. 2, art. 30, art. 31 ust. 3, art. 42 ust. 1, art. 47, art.
51 ust. 1, art. 53 ust. 1 Konstytucji.
W ocenie skarżącego, „zasada legalizmu przestępstw” wymaga, aby czyn zabroniony pod groźbą