Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 10 grudnia 2024 r.
|
| Sygn. akt SK 12/17 |
Uzasadnienie
I
1. W skardze konstytucyjnej z 29 grudnia 2016 r. B.S. i C.P. (dalej: skarżące), wniosły o stwierdzenie niezgodności art. 1
§ 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2015 r. poz. 2082, ze zm.; dalej: k.r.o.) w zakresie,
w jakim nie umożliwia zawarcia małżeństwa przez dwie osoby tej samej płci, a co najmniej nie przewiduje jakiejkolwiek formy
prawnej instytucjonalizacji związków tworzonych przez osoby tej samej płci, z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 w związku
z art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 30 Konstytucji.
Zgodnie z art. 1 § 1 k.r.o. „Małżeństwo zostaje zawarte, gdy mężczyzna i kobieta jednocześnie obecni złożą przed kierownikiem
urzędu stanu cywilnego oświadczenia, że wstępują ze sobą w związek małżeński.”
1.1. Skarga została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym:
Skarżące od pięciu lat żyją w związku, zamieszkując razem kupione wspólnie mieszkanie. Obydwie złożyły do Urzędu Stanu Cywilnego
w Ł. zapewnienie o nieistnieniu okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa, wymaganych dla zawarcia takiego związku. Oświadczenie
to nie zostało przyjęte przez Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego (dalej: USC).
Skarżące wystąpiły do sądu rejonowego o stwierdzenie, że przyczyny odmowy przyjęcia oświadczeń nie są uzasadnione, kwestionując
m.in. wykładnię art. 18 Konstytucji, zastosowaną przez Kierownika USC. W postanowieniu sąd rejonowy uznał, że przyczyny wskazane
przez Kierownika USC, uzasadniają odmowę dokonania czynności. Od postanowienia tego skarżące wniosły apelację, którą następnie
sąd okręgowy oddalił.
1.2. Zdaniem skarżących art. 1