Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 23 czerwca 2026 r.
|
| Sygn. akt SK 12/21 |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie
I
1. Spółka prawa litewskiego […] (dalej: skarżąca, spółka albo przewoźnik) 17 sierpnia 2020 r. wystąpiła do Trybunału Konstytucyjnego
ze skargą konstytucyjną, w której wniosła o zbadanie zgodności:
1) art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów (Dz. U. poz. 708,
ze zm.; obecna nazwa ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi,
Dz. U. z 2024 r. poz. 1218; dalej: ustawa SENT) z art. 42 ust. 1, art. 45 ust. 1 w związku z art. 2, art. 31 ust. 3 Konstytucji,
przez to, że przewiduje niepodlegającą miarkowaniu karę pieniężną w wysokości 20 000 zł za niedokonanie zgłoszenia przez przewoźnika
przewozu towaru przez terytorium RP, jak również przez to, że dopuszcza nałożenie powyżej wskazanej kary pieniężnej bez względu
na okoliczności tego czynu, przez co nie zapewnia gwarancji wynikających z art. 42 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji;
2) art. 22 ust. 3 ustawy SENT z art. 2 Konstytucji, przez naruszenie zasad prawidłowej legislacji poprzez stanowienie przepisów
niejasnych i niezapewniających podstawowych gwarancji materialnoprawnych i procesowych wynikających z art. 42 ust. 1 i art.
45 ust. 1 Konstytucji.
SENT jest to System Elektronicznego Nadzoru Transportu, w którym monitorowany jest przewóz i obrót towarów na terytorium Polski.
Ustawa SENT reguluje zasady z tym związane.
Skarżąca wyjaśniła, że z mocy art. 37 Konstytucji, mimo iż jest podmiotem zagranicznym, korzysta z wolności i gwarancji konstytucyjnych.
Skarga została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym. Skarżąca spółka, prowadząca działalność w zakresie zawodowego
transportu drogowego, wykonywała przewóz towarów podlegających zgłoszeniu w trybie ustawy SENT z terytorium Niemiec na Litwę.
Ładunek został odebrany 6 czerwca 2017 r. Tego