Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 lutego 2023 r.
|
| Sygn. akt SK 12/22 |
Uzasadnienie
I
1. Skarżący wystąpił do Trybunału ze skargą konstytucyjną o stwierdzenie niezgodności art. 53 § 2b w związku z art. 52 § 2
ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.;
dalej: p.p.s.a.) oraz w związku z art. 37 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego
(Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.; dalej: k.p.a.), rozumianego w ten sposób, że „warunkiem dopuszczalności skargi do sądu
administracyjnego na przewlekłość postępowania prowadzonego na podstawie przepisów k.p.a., jest wniesienie ponaglenia w toku
postępowania, którego prowadzenie w sposób przewlekły kwestionuje się w skardze”, z art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 45 ust.
1 Konstytucji.
1.1. Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego:
27 grudnia 2012 r. skarżący złożył do wójta wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla nieruchomości. Decyzją z 10 stycznia
2014 r. organ odmówił ustalenia warunków zabudowy dla skarżącego. Skarżący złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego ponaglenie
na bezczynność wójta w sprawie z wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla nieruchomości, które nie zostało uwzględnione.
W piśmie z 7 stycznia 2019 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. na przewlekłe załatwienie
sprawy przez wójta w sprawie zakończonej decyzją odmawiającą ustalenia warunków zabudowy. Wyrokiem z 5 czerwca 2019 r., sygn.
akt […] WSA w P. uwzględnił w części skargę, uznając, że wójt dopuścił się prowadzenia sprawy w sposób przewlekły (pkt 1);
stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2); w pozostałym zakresie
skargę oddalił (pkt 3); oraz zasądził od gminy na rzecz skarżącego kwotę 100,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego
(pkt